راه اندازی و ایجاد یک شبکه کامپیوتری

راه اندازی و ایجاد یک شبکه کامپیوتری - 1.1 out of 5 based on 116 votes
راه اندازی و ایجاد یک شبکه کامپیوتری

انواع شبکه های کامپیوتری :

1- شبكه هاي Peer to Peer يا هم سطح
2- شبكه هاي Client And Server يا همراه با سرور
كه در حال حاضر به شبكه هاي همسطح مي پردازيم.

انواع شبكه هاي Peer To Peer :

1- شبكه كردن با كارت شبكه
2- شبكه كردن با Direct Parallel(LPT) و Communication Port يا از طريق كابل نول مودم
3- شبكه كردن با مودم
شبكه كردن كامپيوترها از طريق كارت شبكه :

در اين روش به قطعات سخت اقزاري زير نياز داريم:

1- تعدادي كامپيوتر كه هر كدام مجهز به كارت شبكه باشند
2- سوئيچ (براي ارتباط 3 كامپيوتر به بالا)
3- كابل كت كراس اور (براي ارتباط 2 كامپيوتر بدون سوئيچ)
4- كابل كت ساده (براي ارتباط كامپيوترها به وسيله سوئيچ)

بعد از تهيه قطعات سخت اقزاري كه بسيار نيز ارزان بوده و تهيه آنها آسان ميباشد نوبت به تنطيم سيستم عامل براي شناسايي كامپيوترهاي موجود در شبكه ميباشد.

براي اينكار در ويندوز XP روشهاي وجود دارد كه اين كار را براي ما به صورت اتوماتيك انجام ميدهد وهم از روش دستي، در این مقاله از روش دستی كه بسيار ساده بوده و تاثبر يادگيري را زياد ميكند استفاده ميكنم.

براي شروع روي آيكون My Network Places كليك راست ميكنيد و گزينه آخر يعني Properties را انتخاب ميكنيد.

بعد از اين كار وارد صفحه Network Connection ميشويد در اينجا بر روي Local Area Connection خود كليك راست ميكنيد و گزينه Properties را انتخاب ميكنيد.

و بعد از وارد شدن در اين مرحله ما بايد از يك سري قانون يا پروتكل استفاده كنيم تا از اين طريق بتوانيم به هر كامپيوتر يك شناسه يا IP بدهيم.

IP چيست ؟                       
IP مخفف اينترنت پروتكل است و در واقع مانند ساير پروتكل ها يك زبان مشترك بين كامپيوترها براي برقراري ارتباط است.
اصطلاح عاميانه IP كه بين اكثر كاربران و حتي سرويس دهندگان مطرح است به معني IP Number و يا IP Address مي باشد. من هم در اين مقاله از IP به جاي IP Address استفاده مي كنم.
حال مي رسيم به سوال اصلي و آن اين كه IP چيست ؟ 
IP به زبان ساده , عددي است كه در بدو ورود به اينترنت به كامپيوتر شما اختصاص مي يابد تا كامپيوتر شما در دنياي اينترنت قابل شناسايي باشد. 
اين عدد , بايد يك عدد منحصر به فرد باشد. در واقع هيچگاه نبايد بتوانيد دو IP يكسان در اينترنت بيابيد. البته مي يابيد. قبل از اينكه بگويم چرا گاهي اوقات در اينترنت دو و يا چند IP يكسان يافت مي شود , فرق Dynamic IP و Static IP را مي گويم.
شايد شنيده باشيد كه بسياري از سرويس دهندگان اينترنت از اختصاص دادن IP Valid به كاربران سخن مي گويند. در اصل اين نوع IP وجود ندارد. 
و در واقع هر IP به صورت XXX.XXX.XXX.XXX كه هر X مي تواند عددي بين 0 تا 255 باشد , يك Valid IP مي باشد.
(البته لازم به ذكر است كه با توجه به رشد ناگهاني اينترنت تعداد IP ها با فرمت بالا جوابگوي همگان نمي باشد از اينرو به زودي فرمت IP ها به صورت XXX.XXX.XXX.XXX.XXX.XXX كه تشكيل شده از 6 block مي باشد در مي آيند. ) بهتر است به جاي IP Valid از عبارت IP حقيقي و يا مجازي استفاده شود. 

IP ها يا Dynamic هستند و ياStatic .

Dynamic IP :عددي است كه هر گاه شما به اينترنت وارد مي شويد به كامپيوتر شما اختصاص داده مي شود. و امكان دارد در هر تماس خود با اينترنت IP شما تغيير كند. تمام سرويسهاي Dial-Up و بعضي از سرويسهاي كابلي و يا DSL ها از اين نوع IP استفاده مي كنند.
Static IP  :عددي است كه به كامپيوتر شما اختصاص دارد و هيچ گاه تغيير نمي كند. اگر شما از طريق روشي به اينترنت وصل هستيد كه هميشه Online مي باشيد , احتمالا از اين نوع IP استفاده مي كنيد.

در اينترنت نه تنها كامپيوتر كاربران داراي IP مي باشند بلكه سرويس دهندگان و سايت ها نيز IP دارند. 
معمولا سرويس دهندگان يك بازه (Range), از IP ها را به خود اختصاص مي دهند و آنها را بين كاربران خود تقسيم مي كنند. و البته تمام اطلاعات مربوط به اختصاص يافتن IP ها به سرويس دهندگان و سايتها در جايي در اينترنت ذخيره مي شود. كه جلوتر چگونگي دستيابي به آن را مي گويم. 

آيا سرويس دهنده اي مي تواند , با تعداد محدودي IP به كليه كاربران خود سرويس دهد ؟

بله سرويس دهنده مي تواند با استفاده از چند IP محدود به كليه كاربران خود سرويس دهد. بدين صورت كه با درست نمودن IP هاي مجازي و يك Proxy Server درخواستهاي كاربران را دريافت نمايد و آن را از طريق IP اصلي خود به اينترنت بفرستد و پس از بازگشت اطلاعات نيز به همان صورت داده ها را به كاربر برساند. البته اين پروسه پيچيده اي است كه من سعي نمودم به زبان ساده بيان نمايم. به همين دليل در گذشته كه اينترنت و فن آوري اطلاعات به وسعت امروز در ايران پيش نرفته بود , گاهي اوقات افرادي را مي يافتيد كه IP آنها با IP شما يكي است. هنوز هم برخي از سرويس دهندگان از همين روش استفاده مي نمايند. به همين خاطر است كه گاهي در هنگام ورود براي اولين بار به سايتهايي كه برخي IP ها را Block مي نمايند مراجعه مي نماييد, با اخطاري مواجه مي شويد مبني بر اينكه IP شما قبلا Block شده است. 
امروزه سرويس دهندگان با استفاده از روشهاي مختلفي نظير IP Pooling و ... به كاربران Dynamic IP هاي واقعي مي دهند. 
بديهي است براي استفاده از سرويس هاي Instant Messaging احتياج به IP هاي واقعي داريد. 
حتما متوجه شده ايد كه هر سرويس دهنده (ISP), در آن واحد مي داند كه كدام IP به چه كاربري اختصاص دارد. و اگر Database مربوط به كاربران و IP ها را نگهداري نمايد , مي توان فهميد كه در تاريخ و زمان خاص چه كسي از كدام IP استفاده نموده است.

 

به طور کلي کار هايي که بايد انجام دهيد تا يک شبکه (( مرده)) را ((زنده)) کنيد و به بهره برداري از ان بپر دازيد ، از اين قرار است : 

نام گذاري کامپيوتر 
دادن آدرس IP 
به اشتراک گذاشتن فايل ها 
به اشتراک گذاشتن چاپگر 
انجام تنظيمات امنيتي 
به اشتراک گذاشتن اتصال اينترنت 

نام گذاري کامپيوتر: 
بعد از نصب سخت افزار هاي مورد نياز براي راه اندازي شبکه ، نوبت به نصب نرم افزار هاي آن مي رسد. 
در اولين قدم بايد براي تک تک کامپيوتر هاي موجود در شبکه خود اسمي منحصر به فرد و غير تکراري انتخاب کنيد . 
علاوه بر اسم کامپيوتر اسم گروه کاري يا WORK GROUP هم مهم است . تمام کامپيوتر هاي يک شبکه بايد عضو يک گروه کاري باشند . 


آدرس IP :
آدرس IP نشاني هر کامپيوتر در شبکه است . کامپيوتر از طريق اين نشاني است که يکديگر را در شبکه پيدا مي کنند . 
در هر شبکه آدرس IP هر کامپيوتر بايد منحصر به فرد و غير تکراري باشد . 
آدرس IP در واقع يک شماره چهار قسمتي است . هر قسمت عددي از 0 تا 255 است که با علامت نقطه از قسمت بعدي جدا مي شود . 
مثلا 127.0.0.1 يک آدرس IP است . مفهوم ديگر Subnet Mask است در يک شبکه کوچک ، subnet mask را به صورت 255.255.255.0 تعيين مي کنيم . 
در يک شبکه کوچک ، براي تمام کامپيوتر ها سه قسمت اول آدرس IP را يکسان مي گيريم و فقط قسمت چهارم را براي هر کامپيوتر عدد متفاوتي را در نظر مي گيريم . 

مثلا در کامپيوتر اول آدرس 192.168.0.1 و براي کامپيوتر دوم آدرس 192.168.0.2 را مي نويسيم و به همين ترتيب در بقيه کامپيوتر ها قسمت چهارم آدرس IP را عدد متفاوتي را مي دهيم . 


در ويندوز xp : 
براي نام گذاري کامپيوتر در ويندوز اکس پي اين مراحل را دنبال کنيد : 

1- پنجره control panel را باز کنيد 
2 - اگر حالت نمايش آيکون ها به صورت کلاسيک نيست روي لينک classic new کليک کنيد . در اين حالت بر نامه system را اجرا کنيد . 
3 -در کادر محاوره ظاهر شده صفحه computer name را انتخاب کنيد 
4- همان طور که ملاحظه مي کنيد کامپيوتر يک اسم کامل دارد و يک گروه کاري . روي دکمهchangکليک کنيد تا کادر محاوره بعدي ظاهر شود . 
5- در کادر اول اسمي را تايپ کنيد که مي خواهيد به کامپيوتر تان اختصاص دهيد . اين اسم هر چيزي مي تواند باشد ، فقط نبايد تکراري باشد . مثلا اسم کامپيوتر اول را pc1 بگذاريد . 
6- در کادر دوم اسمي را که مي خواهيد به گروه کاري خود اختصاص دهيد وارد کنيد .مثلا My office يا My Home يا هر چيز ديگر . حتي خود Work Group هم بد نيست . 
7- در پايان OK و دوباره OK را بزنيد . اگر ويندوز خواست ري استارت کند قبول کنيد . 

ویندوز ۷

برای تغییر آدرس آی پی کامپیوتر در ویندوز ۷ ، عبارت شبکه و به اشتراک گذاشتن(network and sharing) را در جعبه جستجوی منوی استارت تایپ کنید و هنگامی که برنامه Network and Sharing Center در بالای کادر جستجو ظاهر شد بر روی ان کلیک کنید.


بعد هنگامی که «مرکز شبکه و به اشتراک گذاری» باز شد ، بر روی تغییر تنظیمات آداپتور(Change adapter settings) کلیک کنید.

بر روی آداپتور محلی(local adapter) خود راست کلیک کرده و Properties را انتخاب کنید.

در پنجره Local Area Connection Properties  این گزینه  را پیدا کرده: Internet Protocol Version 4 (TCP/IPv4) بر روی ان کلیک کنید تا آبی شود سپس  بر روی دکمه Properties. کلیک کنید.

حالا دکمه های رادیویی دومی که چنین عبارتی است: Use the following IP address را انتخاب کنید و به ترتیب آی پی آدرس، ماسک زیر شبکه(Subnet mask) و دروازه پیش فرض (Default gateway) مطابق با راه اندازی شبکه خود را وارد کنید. سپس باید آدرس سرور دی ان اس ترجیحی (Preferred)و جایگزین(Alternate) را وارد کنید. در تصویر زیر همانطور که ملاحظه می کنید چون ما قصد استفاده از یک شبکه خانگی را داشتیم در نتیجه ترجیح دادیم از کلاس پیکربندی شبکه C (کلاس ساده) و دی ان اس گوگل (Google DNS)استفاده کنیم.

در آخر کنار گزینه Validate settings upon exit ( تایید تنظیمات بالا به محض خارج شدن از پنجره) تیک بزنید تا ویندوز بتواند هر گونه مشکل احتمالی در مورد آدرس هایی که شما وارد کرده اید پیدا کند. وقتی که این کار به پایان رسید و ویندوز مشکلی پیدا نکرد  ok کنید.

حالا می توانید از پنجره Local Area Connections Properties نیز با زدن close خارج شوید.


به این ترتیب شبکه کوچک شما شکل گرفته است بقیه تنطیمات بسته به کاربرد قابل انجام است.

در پایان باید این نکته را بیان نمود که نرم افزار حسابداری پارمیس تحت شبکه قابل اجرا می باشد و کاربران متعدد همزمان می توانند با نرم افزار حسابداری کار کنند ، طریقه انجام بسیار ساده می باشد ، تمامی کامپیوترهایی که تحت عنوان کاربر تعریف می شوند اطلاعات را از روی کامپیوتر سرور می خوانند و همزمان با هم تغییرات را روی سیستم سرور ذخیره می نمایند . تنظیمات خاصی برای شبکه کردن سیستم ها نیاز نمی باشد تمامی مراحلی که در بالا ذکر شده است و اینکه فایل parmis accounting  در سیستم سرور حتما share  شود و دسترسی ها کاملا انجام شود . پس با یک تنظیمات ساده در کمترین زمان ممکن می توان از نرم افزار حسابداری پارمیس در سیستم های شبکه نز بهره برد و از بابت اطلاعات خود هیچ گونه نگرانی نداشته باشیم . برای راهنمایی و کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه می توانید با واحد پشتیبانی نرم افزار حسابداری پارمیس در تماس باشید.

آخرین بار تغییر یافته چهارشنبه, 15 مهر 1394 12:24


ارسال نظر

نام شما *
ایمیل*
نظر *
نیاز به توضیحات بیشتر دارید؟
کارشناسان پارمیس آماده پاسخگویی به شما هستند...
با ما تماس بگیرید
خبرنامه
خبرنامه پارمیس
با عضویت در خبرنامه آخرین اخبار و اطلاعیه های پارمیس را در ایمیل خود دریافت نمایید.

افتخارات پارمیس

جوایز و افتخارات پارمیس