پروتکل https که در برقراری امنیت عملکرد بهتری دارد سبب شده تا گوگل از آن برای امنیت بیشتر در هنگام اتصال به وب سایت ها استفاده کند بدین صورت که درخواست های http به https هدایت شده و ارتباط امنی را برقرار می سازد.

گوگل در اعلامیه خود اعلام کرد که از این به بعد تمامی درخواست هایی که به وب سایت اصلی مراجعه می کنند را از پروتکل http به پروتکل https منتقل خواهد کرد زیرا پروتکل جدید امنیت بیشتری خواهد داشت.حرف s در این پروتکل نشان از وجود امنیت دارد و در واقع باعث می شود تا اتصال کامپیوتر با گوگل با امنیت بیشتری رمزنگاری شود در نتیجه افراد دیگر نمی توانند در فاصله اتصال کامپیوتر با گوگل اطلاعات موجود را مشاهده کنند.

گوگل این اقدام خود را محدود به وب سایت خود نکرده است و تعداد بسیار زیادی از سرویس های گوگل نیز که از دامین گوگل سرویس می گیرند به این هدایت خودکار مجهز شده اند.از جمله این سرویس ها می توان به سرویس نقشه گوگل،سرویس هشدارهای گوگل،سرویس پروازهای گوگل،سرویس گوگل آنالیتیکس،سرویس گوگل وویس و ... که به گفته گوگل بیش از یک میلیارد کاربر فعال دارند.

این هدایت خودکار از استاندارد HSTS که عبارت کامل آن Htttp Strict Transport Security است استفاده می کند.

مدیر ارشد برنامه های فنی امنیت در گوگل در یک پست وبلاگی اشاره کرد : این پروتکل سبب می شود تا کاربران وقتی وارد یک وب سایت می شوند به طور خودکار به آن هدایت می شوند تا امنیت بیشتری را در اتصال به وب سایت مورد نظر داشته باشند علاوه بر این در صورتی ک به طور دستی آدرس وب سایت مورد نظر خود را وارد می کنند باز هم به صورت خودکار با پروتکل جدید به آدرس های امن هدایت خواهند شد.

جالب است بدانیدکه کمپانی ماکروسافت نیز پیش تر از آن از این ویژگی برای موتور جستجوی خود یعنی بینگ استفاده کرده بود.

منتشر شده در اخبار فناوری اطﻼعات
چهارشنبه, 30 بهمن 1392 10:58

جلوی دزد وای‌فای خود را بگیرید!

هنگامی که دزدهای اینترنت، از وای‌فای شما استفاده می کنند، پهنای باند اینترنت را کاهش می دهند. از همه بدتر اینکه می توانند اطلاعات فردی شما را از کامپیوتر شخصیتان بیرون بکشند یا آن را به ویروس های مخرب آلوده کنند.
اینترنت، پدیده نوظهوری است که زندگی و کسب و کار بسیاری از انسان ها را تحت سیطره خود در آورده است. در دنیای مجازی، می توان بهترین مقاله ها و کتاب ها را از همه جای دنیا پیدا کرد و خواند. دنیای بزرگ واقعی با اینترنت، دهکده کوچکی می شود که قوم و نژاد و سفید وسیاه نمی فهمد. همه از جنس هم هستند، درست برعکس دنیای واقعی. مطالب آموزشی، کتاب، مقالات تحقیقاتی، موسیقی، فیلم، سرگرمی و هزاران چیز دیگر در این دنیا، برای انواع سلیقه ها و نیازها وجود دارد.تقریبا از سال ۲۰۰۹ میلادی همه بخش های اینترنت، شکل امروزی خود را پیدا کردند. البته در آن زمان، برای هر دقیقه استفاده از اینترنت باید پول پرداخت می کردید و هیچ گزینه دیگری نیز وجود نداشت. اما از آنجاکه فناوری به سرعت در حال رشد و پیشرفت است، هزینه های اینترنت نیز کمتر و دسترسی به آن آسان تر شد. اینترنت نیز در فناوری های جدید غرق و روز به روز بهتر شد. یکی از بهترین پیشرفت های آن را می توان ارتباطات دیجیتال بی سیم یا همان وای‌فای دانست.این روزها، تقریبا در همه کافی شاپ‌ها، رستوران‌ها، کتابخانه، فرودگاه، نمایشگاه‌ها و … اینترنت بی سیم ارایه می شوند. کافیست اسمارت فون، تبلت یا لپ تاپ داشته باشید تا از سرویس های آنلاین بهره ببرید. استفاده روزانه از اینترنت جزو جدانشدنی زندگی بسیاری از ما شده است. به ویژه خدمات بی سیم ارتباطی، این استفاده را بیش از پیش گسترش داده است. وای‌فای، فناوری همین ۱۰ سال گذشته است. یعنی کاملا نوپا ولی همه گیر و محبوب است. متاسفانه اینترنت با همه مزایایش، مشکلاتی نیز دارد. از جمله باید به استفاده از وای‌فای دیگران بدون اجازه اشاره کرد. در واقع همان دزدی وای‌فای منظورمان است. اگر شما نیز جزو افرادی هستید که تصور می کنند افرادی بدون اجازه از وای‌فای آنها استفاده می کنند، این مطلب حتما برایتان مفید است.هنگامی که دزدهای اینترنت، از وای‌فای شما استفاده می کنند، پهنای باند اینترنت را کاهش می دهند. از همه بدتر اینکه می توانند اطلاعات فردی شما را از کامپیوتر شخصیتان بیرون بکشند یا آن را به ویروس های مخرب آلوده کنند. خیلی نگران نباشید. در اینجا راه های مقابله با این دزدها را در اختیار شما قرار می دهیم.


پیدا کردن دزدهای وایرلس

آیا شبکه بی سیم اینترنت شما کند کار می کند؟ آیا به طور مداوم اتصال به اینترنت شما قطع می شود و دلیل آن را نمی توانید پیدا کنید؟ به احتمال قوی، کسی از سیگنال های وای‌فای شما بدون اجازه استفاده می کند و شما نمی دانید. البته اگر این مشکلات به طور دایمی برایتان پیش می آید، شاید مشکل از شبکه اینترنتی باشد. اما اگر گاهی وسط استفاده از اینترنت سرعت به طور ناگهانی کم یا بدون دلیل اتصال قطع می شود، احتمال دارد که مورد هجوم یک دزد وای‌فای قرار گرفته باشید. به ویژه اگر این قطعی ها یا کاهش سرعت ها روزانه و در ساعات مشخصی رخ بدهند، باید مطمئن شوید که فرد دیگری نیز به شبکه وای فای شما وصل است و از آن استفاده می کند.

در اینگونه موارد، نخستین و آسان ترین کاری که باید بکنید، چک کردن شبکه وای فای و اطمینان از امنیت آن است. هنگام نصب روتر، از شما خواسته می شود رمزی برای پروتوکل بی سیم (WEP) خود تعیین کنید. در واقع این رمز، عبارت عبور برای دسترسی به شبکه وای فای اختصاصی هر کاربر است. اگر رمزی برای آن تعیین نکرده باشید، یعنی یک شبکه بی سیم باز ساخته اید که هر فردی به راحتی می تواند به آن وصل و از اینترنت شما استفاده کند.

نداشتن عبارت عبور برای شبکه وای فای به این معناست که به راحتی به هکرها و دزدهای اینترنتی اجازه استفاده رایگان از اینترنت خود را داده اید. آنها حتی می توانند از این طریق از شما سواستفاده نیز بکنند. شاید حتی شبکه شما را هک کنند.

حتی اگر برای شبکه وای فای خود عبارت رمز یا همان کلید WEP نیز تعیین کرده باشید، باز توفیری ندارد. زیرا همسایه شما می تواند با کمی تلاش، رمز آن را به دست بیاورد. برای اینکه بدانید آیا افراد دیگری غیر از شما از اینترنتتان استفاده می کند، باید ثبت وقایع (log) شبکه بی سیم را چک کنید. برای این منظور، به منوی استارت در ویندوز بروید، گزینه My Network Places را انتخاب کنید. سپس روی گزینه View Entire Network کلیک کنید. اگر دستگاه هایی غیر از دستگاه هایی که شما به آنها اجازه دسترسی داده اید از شبکه استفاده کرده اند، یعنی شما دزد اینترنت دارید.

روش مشابه دیگری نیز برای تعیین تعداد کاربران وای فای، از طریق چک کردن جدول کلاینت های DHCP روتر وجود دارد. این فهرست نیز همچون قسمت ثبت وقایع ویندوز، همه دستگاه هایی که از شبکه وای فای استفاده می کنند را برایتان فهرست می کند. اگر متوجه شدید دستگاه هایی غیر از دستگاه های خود شما در شبکه وجود دارند، یعنی صددرصد کسی بدون اجازه از وای فای شما استفاده می کند.

دست دزدها را در حنا بگذارید

نخستین گام برای پیشگیری از دزدی و سواستفاده های راحت، تعیین همان رمز عبور برای اتصال به شبکه وای فای است. البته این رمزگذاری شاید برای افرادی که به طور گذرا قصد اتصال به شبکه وای فای شما را دارند، مفید باشد اما برای افرادی که مصرانه قصد استفاده از اینترنت شما را دارند همچون یک همسایه سمج، چندان گزینه امنی به شمار نمی رود. در این حالت، می توانید از پروتکل های امنیتی همچون «دسترسی حفاظت شده وای‌فای» (WPA) استفاده کنید. این کانال امنیت بیشتری نسبت به کلید WEP دارد. اما باز ممکن است مورد هدف و حمله دزدهای وای فای قرار بگیرد.

همچنین می توانید برای امنیت بیشتر از DHCP استفاده کنید. برای این منظور، تنظیمات DHCP روتر خود را به حالت دستی دربیاورید و برای هر کدام از کامپیوترهای خود، به صورت دستی آدرس های جداگانه وارد کنید. این کار باعث می شود شبکه اینترنتی شما محدود شود و روتر فقط آن کامپیوترها را تشخیص بدهد.

اگر استفاده از کانال DHCP برای شما به عنوان یک کاربر عادی که علم کامپیوتری چندانی ندارید، مشکل به نظر می رسد، می توانید از ساخت فهرست آدرس های MAC استفاده کنید. این فهرست، اصولا توسط رابط کاربری مرورگر روتر ساخته می شوند. متاسفانه، دزدهای وای فای به راحتی می توانند فهرست نشانی های MAC را نیز به اصطلاح دور بزنند و به شبکه وای فای کاربر دسترسی پیدا کنند. البته اگر این روش، با روش امنیتی دیگری به طور همزمان اجرا شود، برای امنیت یک شبکه خانگی کافیست.

نرم افزار مانیتورینگ اینترنت نیز گزینه مناسبی به شمار می رود. نرم افزار مانیتورینگ یا بازبینی، روشی بسیار ساده برای تحت کنترل داشتن امنیت شبکه وای فای برای افرادی است که به استفاده از روش های یاد شده در بالا علاقه چندانی ندارند. این نرم افزار استفاده آسان و رابط کاربری ساده ای دارد. بعلاوه، این نرم افزار به کاربر کمک می کند تا اتفاقاتی که در شبکه وای فای می افتد را نیز کنترل کند. بعضی از روترهای وای فای ممکن است نرم افزار داخلی برای تحت نظر گرفتن شبکه را داشته باشند. برای دانستن اینکه روتر شما نیز این امکان را دارد، باید به قسمت راهنمای کاربر بروید و ببنید آیا گزینه برای توضیح استفاده از آن وجود دارد یا خیر!

در آخر، SSID رادیویی روتر خود را خاموش کنید. این باعث می شود شبکه وای فای شما در جست‌وجوهای وای فای نمایش داده نشود. در این حالت، دزدیدن سیگنال های وای فای بسیار دشوار خواهد بود. زیرا دیگران شبکه وای فای شما را در رادارهای خود نمی بینند.

در مورد شبکه وای فای بیشتر بدانیم

شبکه وای فای در واقع اتصالات اینترنتی پهن باند است که از مودم های DSL، کابلی یا ماهواره ای گرفته می شود. کاربر، مودم را به روترهای بی سیم که نقش پخش سیگنال و ایجاد شبکه را دارند، وصل می کند. این چیزی است که به آن LAN – شبکه داخلی – گفته می شود. شبکه داخلی جایی است که شما دستگاه خود همچون لپ تاپ یا دسک تاپ را به آن وصل می کنید. در این حالت روتر شما چیزی به نام DHCP خواهد داشت. به طور خلاصه، جدول DHCP در واقع فهرستی از همه تجهیزات کامپیوتری است که به آنها اجازه دسترسی داده شده است. هر کدام از این دستگاه ها، آدرس کنترل دسترسی به رسانه های(MAC) ویژه خود را دارند.

نشانی های MAC را شرکت های تولیدی تعیین می کنند. اما کاربرها می توانند به دلخواه خود آنها را تغییر دهند. روتر از این نشانی ها برای مشخص کردن پروتکل اینترنت یا آدرس آی‌‌پی برای هر کدام از دستگاه های موجود در شبکه استفاده می کند. MAC و نشانی های آی‌‌پی دستگاه ها بیشتر زمانی کاربرد دارند که بخواهیم در مورد اینکه کسی بدون اجازه از وای فای ما استفاده می کند، اطلاع کسب کنیم.

منتشر شده در اخبار فناوری اطﻼعات
سه شنبه, 21 آبان 1392 09:26

شکایت از مشکلات اینترنت

نارضایتی کاربران از کیفیت خدمات اینترنتی که دریافت می‌کنند، موضوع تازه‌ای نیست و در این میان هیچگاه خسارتی بابت اختلالات و قطع و وصل شدن‌های مکرر به افراد پرداخت نشده اما با این وجود سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی بخشی را به شکایات مردمی اختصاص داده است.

بحث نارضایتی کاربران از اینترنت موضوعی است که شاید قدمت آن به اندازه ورود اینترنت به ایران باشد و گویی موضوع کندی و اختلال در اینترنت به امری عادی تبدیل شده و در اغلب موارد و یا حتی شاید در تمام موارد کاربران برای مشکلات ایجاد شده هیچ جریمه‌ای دریافت نمی‌کنند و در این میان کسی هم پاسخگو نیست که به طور مثال اگر مشترکی یک بسته یک ماهه اینترنت خریده و یا برای استفاده یک ماهه از اینترنت هزینه پرداخت کرده چرا باید چندین روز از ماه اختلال و قطعی داشته باشد؟!

چرا کاربران اینترنت برای قطعی ها خسارت نمی گیرند؟!

بر اساس قوانین سازمان تنظیم مقررات ارتباطات، قطعی‌های اینترنت مشترکان حدود تعیین شده‌ای دارد که درصورت تجاوز از این حدود شرکت ارائه‌کننده خدمات ملزم به پرداخت جریمه‌ می‌شوند البته بی‌شک در این میان استثناء هم وجود دارد و برای برخی قطعی‌های بلندمدت اینترنت جریمه‌ای وجود ندارد اما به طور معمول اختلالات و قطعی‌هایی که این روزها کاربران با آنها دست و پنجه نرم می‌کنند ارتباط چندانی با استثنائات گفته شده که مواردی مانند حوادث طبیعی یا تغییر محل سکونت را در برمی گیرد ندارد.

اما با تمام این تفاسیر تاکنون شاید هیچ کاربری نباشد که بابت این اختلالات خسارت گرفته باشد چراکه بنا بر اعلام فعالان این حوزه معمولا در قراردادها، بحث پرداخت خسارت قید نشده و حتی در مواردی که مشکلات شرکتهای ارائه کننده اینترنت به بخشهای زیرساختی که متولی دولتی دارد هم مربوط می‌شود حتی خود این شرکتها در گرفتن خسارت ناکام می‌مانند.

با این وجود اواخر هفته گذشته، سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی به عنوان نهاد دولتی قانونگذار این حوزه این گونه اعلام کرد که ارائه‌دهندگان خدمات اینترنت ملزم هستند سرعت و کیفیت پهنای باند اینترنت را مطابق قرارداد و توافقنامه سطح خدمات (SLA) برای مشترکان تأمین کنند.

معاون نظارت و اعمال مقررات سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی در این زمینه گفت: در حوزه ارائه سرویس‌های پرسرعت اینترنتی، بررسی و ارزیابی وضعیت و تناسب پهنای باند تأمین و عرضه شده از سوی دارندگان پروانه نشان می‌دهد فروش پهنای باند اینترنت و اینترانت از طرف شرکت مخابرات ایران در استان‌های کردستان و بوشهر، بیش از حد مجاز بوده و این موضوع باعث کاهش کیفیت خدمات ارائه شده به مشتریان این شرکت در این استان‌ها شده است.

البته بحث تقسیم پهنای باند میان جمعیتی بیش از حد تعیین شده به هیچ عنوان موضوع تازه‌ای نیست و طی این سالها همواره یکی از دلایل کندی اینترنت اینگونه اعلام شده که شرکتهای ارائه کننده اینترنت پهنای باند خود را بیش از حد تعریف شده به اشتراک می‌گذارند و به طور مثال اگر قرار است از پهنای باندی چهار مشترک استفاده کنند آن را بین هشت یا ۱۰ کاربر تقسیم می کنند که درنهایت همین موضوع موجب کاهش سرعت می شود.

براساس قوانین تعریف شده در سازمان تنظیم مقررات رادیویی برای قطعی‌های غیر مجاز بسته به میزان آنها جریمه‌های پنج تا ۱۰۰ درصد برای شرکت‌های ارائه دهنده خدمات تعریف شده و شرکت‌ها موظف شده‌اند در صورتی که در ارائه هر سرویس بیش از حد مجاز قطعی داشتند خسارت آن را در همان ماه پرداخت کنند.

حسن رضوانی با تأکید بر الزام رعایت قوانین و مقررات و ارائه سرویس در چارچوب مفاد پروانه و موافقتنامه سطح سرویس از سوی دارندگان پروانه اظهار کرد: رعایت نکردن کیفیت سرویس ارائه شده مطابق توافقنامه سطح خدمات به بهانه عدم تأمین پهنای باند لازم از سوی شرکت تأمین کننده بالادستی توجیه پذیر نبوده و تخلف محسوب می‌شود و رگولاتوری به منظور رعایت حقوق مشترکین اخطارهای لازم را برای توقف فروش سرویس، افزایش پهنای باند و بهبود کیفیت خدمات ارائه شده برای شرکت مخابرات ایران صادر کرده است.

معاون نظارت و اعمال مقررات سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی تصریح کرد: در اختیار نداشتن شرایط ، امکانات و تمهیدات لازم برای ارائه خدمات به متقاضیان جدید و ادامه فروش خدمات بدون در نظر گرفتن حقوق مشتریان از مصادیق کم‌فروشی است و در صورت استمرار این روند، موضوع به مراجع قانونی ذیربط جهت رسیدگی منعکس می‌شود.

البته در این اظهارات اشاره‌ای به سایر شرکتهای ارائه کننده اینترنت نشده و تنها به ذکر نام مخابرات بسنده شده است اما به هر صورت دریافت خسارت از شرکتهای ارائه کننده اینترنت و نظارت جدی‌تر بر کیفیت خدمات آنها شاید دیگر از نظر بسیاری از کاربران به نوعی رویا تبدیل شده باشد.

از مشکلات اینترنتی به کجا شکایت کنیم؟!

اما در مصاحبه‌ای که از سوی سازمان تنظیم مقررات منتشر شده از کاربران خواسته شده است شکایات خود در این زمینه را مطرح کنند که حال ممکن است در ذهن برخی از کاربران این سوال ایجاد شود که چگونه می توان این مباحث را پیگیری کرد؟!

سایت سازمان تنظیم مقررات ارتباطات در این زمینه مرجعی است که بخشی را به رسیدگی به شکایات مردمی اختصاص داده و بر روی این پایگاه کاربران می توانند از طریق مراجعه به آدرس www.cra.ir شکایات خود را طرح و پیگیری کنند.

بر روی قسمتی از این سایت که با عنوان «ثبت و پاسخگویی به شکایات» طراحی شده آمده است:

در راستای پایش و کنترل سرویسهای ارتباطی و فنآوری اطلاعات و رادیویی، شامل عرضه خدمات اینترنت رسا (ISP)، توزیع و عرضه اینترنت (ISDP)، ارائه خدمات عمومی انتقال داده ها از طریق خطوط تلفن کابلی (PAP)، ارائه خدمات عمومی انتقال داده از طریق ارتباطات ماهواره ای (SAP)، ارائه خدمات مخابراتی ارتباطات همراه بین المللی (GMPCS)، ارائه خدمات ارتباطات بی سیم مبتنی بر فناوری WiMAX، ارائه خدمات تلفن همراه و ثابت و ارتباطات داده‌ها (TCIو غیره)، راه اندازی شبکه و ارائه خدمات ارتباطات سیار (GSM)، ارائه خدمات عمومی تلفن ثابت، ارائه سرویس های پستی ودفاتر پیشخوان خدمات دولت، در تاریخ ۲۲ خردادماه ۹۰ تفاهم نامه ای بین سازمان تنظیم مقررات، پلیس فتا، سازمان تعزیرات حکومتی، سازمان حمایت مصرف کنندگان و تولید کنندگان، سازمان فنآوری اطلاعات ایران، شرکت ارتباطات زیرساخت و سازمان نظام صنفی رایانه ای مبادله شد که یکی از اهداف مهم این تفاهم نامه تسهیل و تسریع در احقاق حقوق کاربران حوزه ICT و جلوگیری از سردرگمی آنها است که با ایجاد این سامانه به نتیجه رسیده است.

این سامانه بر اساس اطلاعات اولیه ثبت شده توسط کاربر و وظایف قانونی هر دستگاه، کاربر را به مبدا اصلی رسیدگی کننده به شکایت هدایت خواهد کرد.

مراحل ثبت و پیگیری شکایت در این سامانه به شرح ذیل است:

۱- ابتدا با مراجعه به پایگاه اینترنتی اپراتور سرویس دهنده خود مراجعه و نسبت به تنظیم شکایت، دریافت کد رهگیری و پیگیری مراحل رسیدگی به شکایت خود اقدام کنید.

۲- چنانچه پس از گذشت مدت ۱۴ روز از اپراتور سرویس دهنده خود پاسخی دریافت نکرده و یا پاسخ دریافتی مورد قبول شما واقع نبود، شما می توانید با مراجعه به این سامانه و ارائه کد پیگیری که از پایگاه اینترنتی اپراتور خود دریافت کرده اید، نسبت به تنظیم شکایت اقدام کنید.

۳- برحسب نوع و موضوع شکایت که شما در این سامانه انتخاب می کنید، شکایت شما به مناطق هفت گانه سازمان و یا یکی از اعضاء تفاهم نامه که صلاحیت رسیدگی به شکایت شما را دارند ارسال می شود.

۴- شما همواره می توانید با وارد کردن کد پیگیری خود در قسمت پیگیری شکایت این سامانه نسبت به آگاهی از نتیجه شکایت خود اقدام کنید.

۵- همچنین شما می توانید برخی از سوالات متداول را به همراه پاسخ ذکر شده در این قسمت سوالات متداول مشاهده کنید.

البته علاوه بر این موضوع دو ماه پیش وزیر ارتباطات هم در صحبتهای مختلف خود از طراحی سامانه‌ای برای ثبت مشکلات و شکایات مردمی در زمینه موبایل و اینترنت خبر داده بود که تاکنون خبری مبنی بر آغاز به کار این سامانه منتشر نشده است.

منتشر شده در اخبار فناوری اطﻼعات

روش نصب و راه اندازی اینترنت ADSL

 

برای استفاده از اینترنت ADSL شما نیاز به یک مودم ADSL دارید که باید آن را تهیه کنید. پس از باز کردن جعبه ی مودم ,  در ابتدا مودم و اتصالات آن را بر اساس کاتالوگ داخل جعبه به کامپیوتر خود متصل می نماییم. سپس مودم را به وسیله ی دکمه ی Power روشن می نماییم .

 حالا به چراغ های روی مودم دقت میکنیم :

 1-       چراغ  Power : این چراغ نشان دهنده ی روشن بودن مودم به صورت صحیح می باشد .این چراغ باید به صورت ثابت روشن باقی بماند . در صورات خاموش بودن چراغ اتصال مودم با برق قطع است .در صورت چشمک زن بودن این چراغ از صحت مودم و آداپتور برق آن اطمینان حاصل کنید.

 2-       چراغ ADSL  : در برخی از مودم ها این چراغ با نام Status  می باشد. این چراغ نشان دهنده ی ارتباط صحیح مودم شما با مرکز ارائه ی سرویس ADSL  می باشد .توجه شود که این چراغ باید به صورت ثابت روشن باقی بماند . در صورت خاموش بودن یا چشمک زدن این چراغ از سالم بودن خط تلفن وصحت کابل های مورد استفاده اطمینان حاصل کنید اگر به نتیجه نرسیدید احتمالا خط شما ( به اصطلاح ) رانژه نشده است یعنی خط شما برای اتصال ADSL سالم نمی باشد و باید با مزکز سرویس دهنده تماس بگیرید . ( توجه کنید که برای اتصال , از خط تلفن مورد استعلام  خود استفاده کنید . )

 3-       چراغ LAN  : این چراغ نشان دهنده ی اتصال صحیح کابل UTP  شما با کارت شبکه ی کامپیوتر شما می باشد . در صورت خاموش بودن آن از اتصال صحیح کابل شبکه  و همچنین از نصب بودن کارت شبکه ی خود اطمینان حاصل کنید.

4-       چراغ USB  : در صورت تمایل , شما می توانید به جای استفاده از کابل شبکه از کابل USB داخل جعبه برای اتصال مودم با کامپیوتر استفاده کنید. در این صورت به جای چراغ  LAN , باید این چراغ روشن شود . در صورات خاموش بودن این چراغ شما باید از اتصال صحیح کابل USB  با کامپیوتر و همچنین سالم بودن پورت USB خود اطمینان حاصل کنید .

در صورتی که موارد بالا همگی OK  بودند شما آماده ی اتصال به اینترنت هستید اما قبل از آن شما باید مودم خود را با توجه به نکات گفته شده ی زیر Config کنید ( با توجه به خصوصیات سرویس دهنده ی ADSL  ) تا مودم شما با شرایط سرویس دهنده سازگار شود .همچنین به کارت شبکه ی خود ip مناسب بدهید .

 

نحوه دادن ip به کارت شبکه :

 شما باید ابتدا از روی دفترچه ی مودم از ip مودم خود مطلع شوید ( معمولا 192.168.1.1 می باشد ). سپس ip کارت شبکه ی خود را به 192.168.1.X  (X  یک عدد بین 2 تا 254 (  تغییر دهید و در قسمت  Default Gateway  , ip مودم خود را وارد کنید ( 192.168.1.1 ) , Subnet Mask  نیز باید 255.255.255.0  ست شود . ( اگر تا کنون این کار را انجام نداده اید به مسیر روبرو بروید :Show all connections    Start / Connect to /   حالا روی    Local Area Connection کلیک راست کنید و Properties  را انتخاب کنید . در پنجره ی باز شده Internet Protocol ( tcp/ip )  را انتخاب و روی Properties  کلیک کنید .حالا گزینه ی use the following ip address  را انتخاب کنید و ip ها را همان گونه که گفته شد ست کنید . )

 

 نحوهConfig  کردن مودم :

 برای Config  کردن مودم یک پنجره ی Explorer باز کنید و در قسمت Address bar  , ip مودم خود ( 192.168.1.1 ) را وارد کنید حالا از شما یک User name  و password  پرسیده می شود که شما باید آن را از دفترچه ی مودم استخراج کنید.پس از دادن User name  و password  مناسب پنجره ی Config  کردن مودم نمایش داده می شود . در این صفحه شما باید برای Config کردن مودم Connection type  را از نوع Bridge  انتخاب کنید و همچنین مقادیر VPI  و VCI را به صورت صحیح وارد کنید ( مقادیر VPI و  VCI  را از مرکز ارائه دهنده ی سرویس ADSL  می توانید بپرسید ) .حالا مقادیر مربوطه را Save  کرده وپنجره ی Config  را Log Out  کنید .

  حالا باید یک Connection از نوع Broadband  ایجاد کنید و Username  و Password  مربوط به Account  خود را وارد کنید و متصل شوید .

 نحوه  ایجاد Connection  از نوع  Broadband به صورت زیر می باشد :

 در مسیر  Show all connections / Create new connection     / Start / Connect to     یک  Connection  به فرم زیر  ایجاد کنید :

 

  1. Next  را بزنید :

 network connection wizard

 

2-Connect to the internet   را انتخاب کنید و کلید Next  را بزنید :

 network connection wizard 

3-set up my connection manually  را انتخاب کنید وNext  را بزنید :

 network connection wizard 

4-Connection  از نوع Broadband  را انتخاب کنید و Next  را بزنید :

 network connection wizard 

5-نام Connection  خود را انتخاب کنید و Next را بزنید :

 network connection wizard 

6-User name  و Password مربوط به Account  خود را وارد نمایید و Next را بزنید :

 network connection wizard 

7-در صورت تمایل تیک قسمت Add a shortcut را برای ایجاد Shortcut از Connection خود بر روی Desktop  را بزنید و سپس کلید Finish را بزنید :

 network connection wizard 

8-حالا با Connection  ایجاد شده به اینترنت متصل شوید .

 در صورتی که  پس از وارد کردن User name  و  Password و زدن کلید اتصال  با Error  مواجه شدید احتمالا Config  مودم شما دچار مشکل می باشد. در صورتی که هنگام اتصال به اینترنت خط تلفن شما دارای نویز می باشد شما می توانید از یک میکرو فیلتردر ابتدای خط استفاده کنید .

منتشر شده در مقالات

معاون شرکت مخابرات گفت: شرکت زیرساخت، فروش اینترنت را به مخابرات متوقف کرده؛ مخابرات دیگر نمی‌تواند ADSL جدید واگذار کند اما در سرویس مشترکان فعلی خللی وارد نمی‌شود.

داوود زارعیان در گفت‌وگو با خبرنگار فناوری اطلاعات خبرگزاری فارس در پاسخ به این سوال که با قطع فروش اینترنت از سوی زیرساخت به شرکت مخابرات به دلیل بدهی، تکلیف مشترکان اینترنت مخابرات چه می‌شود، گفت: شرکت زیرساخت فروش و ارائه خدمات جدید به شرکت مخابرات را متوقف کرده؛ اما فروش خدمات سابق به مخابرات و همراه اول ادامه دارد.

معاون شرکت مخابرات ایران ادامه داد: به این ترتیب در سرویس اینترنت مشترکان مخابرات خللی وارد نخواهد شد. اما با قطع فروش اینترنت به مخابرات، این شرکت نمی‌تواند پورت ADSL (اینترنت پرسرعت) جدید واگذار کند.

وی یادآور شد: البته بدهی که شرکت زیرساخت از آن یاد می‌‌کند، در حالی است که شرکت زیرساخت و مخابرات در بحث پرداخت‌ها اختلاف اساسی ندارند؛ بلکه در بخشی از حساب‌ها اختلاف نظر وجود دارد.

منتشر شده در اخبار فناوری اطﻼعات

انواع اتصالات اینترنتی

در این بخش شرح مختصری از انواع روش های موجود اتصال به اینترنت را خواهیم داشت.

اتصال با استفاده از خطوط تلفن

در حال حاضر متداول ترین نوع اتصال در کشومان اتصال از طریق خطوط تلفن شهری است. در این نوع اتصال برای ارتباط با یک شرکت ارایه دهنده خدمات اینترنت (ISP) به یک مودم نیاز داریم.

خطوط تلفن شهری با توجه به مناطق مختلف مخابراتی در ایران ممکن است یکی از دو حالت زیر را داشته باشند:

          الف: خطوط آنالوگ معمولی:  این نوع خطوط همان خطوط تلفن معمولی هستند.نرخ انتقال اطلاعات ای  خطوط حداکثر 56 کیلو بیت در ثانیه بوده و از آن جایی که هر هشت بیت برابر با یک بایت است، با خطوط تلفن معمولی به شیوه dial up و در بهترین شرایط قادر به تبادل اطلاعات با حداکثر سرعتی معادل 7 کیلو بایت در ثانیه خواهد بود.

          ب: خطوط E1 : نام خطوط مخصوصی است که در اروپا و همچنین ایران ارایه می شود. روی هر خط E1 تعداد 30 خط تلفن معمولی شبیه سازی می شود. هر خط E1 می تواند حاصل پهنای باند 2Mbps باشد. مشخصه این سیستم پیش شماره متفاوت آن نسبت به خطوط عادی است(مثلا پیش شماره های 971 در تهران)

         

          نکته: پهنای باند یا Bandwidth به میزان داده هایی که کاربر در هر ثانیه می تواند ارسال یا دریافت کن می گویند.واحد اندازه گیری آن معمولا Kbps(کیلو بایت در ثانیه) است.

 

تمام اتصالات به اینترنت از طریق خطوط تلفن به یکی از دو روش انجام می شود:

 

  • روش Dial up : متداول ترین روش اتصال به اینترنت در ایران است. در این روش شما پس از خریدن کارت اینترنت با استفاده از مودم خود و گرفتن شماره تلفن (به شیوه ای که توضیح خواهیم داد) به اینترنت متصل شوید.

شیوهDial up قدیمی ترین و کم سرعت ترین نوع ارتباط با اینترنت است.با توجه به نوع خطوط تلفن شهری(آنالوگ معمولی یا E1) و سرعت مودم، ممکن است سرعت انتقال داده متفاوت باشد.

پیش از این اشاره کردیم که حداکثر ظرفیت اسمی خطوط تلفن 56 Kbps(معادل 7 کیلو بایت در ثانیه) است. اما با توجه به فرسودگی خطوط تلفن شهری و همچنین فاصله کاربر از مرکز تلفن منطقه، حتی با یک مودم خوب نیز به ندرت می توان با حداکثر سرعت به شبکه متصل شد.

  •  روش DSL: DSL(خط اشتراک دیجیتال) یک شیوه موثر و در عین حال کم هزینه برای اتصال به اینترنت است که از سرعت و کیفیت مطلوبی برخوردار است.  انواع مختلفی از DSL  موجود است که امکان اتصال به اینترنت را با سرعت ها و امکانات مختلفی به وجود می آورد.نوعی که عموما برای مصرف خانگی از آن استفاده می شود ADSL یا DSL نامتقارن است که در بهترین شرایط، عملا امکان گرفتن اطلاعات با سرعتی معادل با 2Mbps و فرستادن اطلاعات با سرعتی حدود 256kbps را مهیا می شازد.

 

مواردی که باعث شده ADSL به سرعت در همه ای جهان رشد کند عبارت است از:

1-   ADSL از همان زوج سیم های تلفن معمولی استفاده می کند ، یعنی نیاز به سیم کشی جدید از مخابرات یا ISP به منازل نیست و لذا هیچ هزینه ای صرف نمی شود.

2-   در ADSL شما همواره به اینترنت متصل هستید و در عین حال می توانید از تلفن یا دور نگار خود هم استفاده کنید، یعنی خط تلفن شما هیچ وقت به دلیل استفاده از اینترنت اشغال نمی شود.

3-   تجهیزات سخت افزاری استفاده از ADSL نسبتا ارزان است.

مثل هر سیستمی ADSL معایبی هم دارد. مهم ترین و مساله ساز ترین مشکل ADSL این است که کیفیت و سرعت انتقال داده،به فاصله مشترک از مرکز تلفن بستگی دارد، یعنی اگر منزل شما در حوالی مرکز تلفن باشد با سرعت بیشتری به اینترنت متصل می شوید و بر عکس این قضیه وقتی مساله ساز خواهد بود که فاصله شما از مرکز تلفن بیش از 5 کیومتر باشد که در اسن صورت استفاده از ADSL مقدور نخواهد بود.همچنین کیفیت پایین سیم های تلفن و پوسیدگی احتمالی آن ها نیز اثر نا مطلوبی در ارتباط شما خواهد داشت.

 

اتصال بی سیم

 

یک روش بی سیم برای تبادل اطلاعات است. در این روش از آنتن های فرستنده و گیرنده در مبدا و مقصد استفده می شود. بر مفید این آنتن ها بین 2 تا 5 کیلومتر است و در صورت استفاده از تقویت کننده ، تا 20 کیلومتر هم قابل افزایش است.این روش از نظر سرعت انتقال داده روش مطلوب و مناسبی است اما به دلیل ارتباط مستقیم با اوضاع جوی و آب هوایی از ضریب اطمینان بالایی برخورددار نیست.

برخی لز ISP ها در ایران نیز امکان استفاده از این سیستم را برای مشترکین خود مهیا کرده اند. اما با توجه به هزینه نصب تجهیزات بسیار گران قیمت و هزینه سنگین شارژ ماهیانه به هیچ وجه برای استفاده شخصی مقرون نیست، مکر برای شرکت هایی که دارای استفاده های گسترده از شبکه اینترنت هستند.

 

اتصال کابلی

در این روش به جای خطوط تلفن از خطوط کابلی(همانند تلویزیون های کابلی) استفاده می شود. این نوع اتصال هنوز در ایران وجود ندارد.

منتشر شده در مقالات

اتصال به اینترنت

برای آنکه بتوانید به شبکه اینترنت بپیوندید باید بتوانید به یکی از رایانه های اصلی اینترنت متصل شوید.این اتصال را شرکت هایی تحت عنوان "ارائه دهدنگان خدمات اینترنت" ISP فراهم می آورند والبته برای این کار از شما پول دریافت می کنند.

رایانه شما باید بتواند یک ارتباط مخابراتی و یا مستقیم با رایانه ارائه دهنده خدمات اینترنت برقرار کند.برای این کار ممکن است از دستگاه Modem استفاده کنید. در این حالت با استفاده از خطوط تلفن معمولی این کار امکان پذیر است.البته باید بدانید که خطوط مخابراتی عادی دارای کمترین سرعت برای تبادل اطلاعات هستند. سرعا ارتباطی دستگاه مودم شما نیز در کاهش سرعت تاثیر گذار است.

خطوط مخابراتی امکان ارتباط با سرعت حداکثر56 کیلوبایت(Kbs)در ثانیه را دارا هستند.Kbs در ثانیه واحد سنجش سرعت تبادل اطلاعات است و برابر میزان اطلاعاتی بر حسب بیت است که در یک ثانه مبادله میشود.دستگاه های مودم قادر به ارسال و دریافت اطلاعات تا سقف 56 کیلوبایت هستند ولی باید بدانید هر چه به این سرعت نزدیک شوید امکان اخلال در ارسال اطلاعات نیز بیشتر می شود و ممکن است در ارتباط ما با ISP خللی وارد شود و یا حتی ارتاط ما به کلی قطع گردد.

راه حل دیگری که گرانتر هم هست استفاده از خطوط پر سرعت خدمات یکپارچه رقمی ISDN(Integrated Service Digital Network) یا خطوط اجاره ای مخابراتی Leased line است. این خطوط از آنجایی که خود رقمی هستند دیگر نیازی به تبدیل اطلاعات رقمی رایانه به اطلاعاتی قیاسی در مودم ها نیست در نتیجه اطلاعات همانطوری روی خطوط مخابره می شوند که در رایانه. ولی باید توجه داشت که اجاره و استفاده از این خطوط گران و تجهیزات سخت افزاری نیز گران است.ولی در عوض می توانید ارسال و دریافت اطلاعات را تا سقف 2 مگابایت افزایش دهید.

 

چگونه ISP خود را انتخاب کنیم

ارائه دهنده خدماتاینترنت به روشهای متفاوت کالای خود را به فروش می رسانند:

1-    حجمی: بسته به حجم تبادل اطلاعاتی که با اینترنت برقرار میکنید هزینه دریافت میگردد. در این مورد هرچه بشتر اطلاعات دریافت کنید پول بیشتری نیز باید بپردازید.بهترین استفاده آن برای استفاده از گفتگوهای متنی و مطالعه صفحات  اینترنت (مثل روزنامه و اخبار و...) است.

2-    زمانی: در این مورد مدت زمان استفاده از اینترنت محاسبه میگردد و از زمانی که به شبکه متصل می شوید شمارنده ای زمان را محاسبه میکند(مثل پارکومتر).از این روش برای دریافت پرونده ها-دریافت پست الکترونیکی و گفتگو های صوتی و یا تصویری استفاده می شود.

3-    نامحدود:در این روش حجم و یا زمان استفاده مهم نیست بلکه شما اشتراک شبکه را برای مدت مشخص دریافت داشته اید . درست مثل زمانی که برای یک سال خانه ای را اجاره کرده اسد. در این محدوده زمانی هر مقدار ساعت یا هر مقدار حجم اطلاعات که می خواهیم می توانیم دریافت و یا ارسال کنید. معمولا محدوده زمانی ماهانه و یا سالانه برای قرار داد شما در نظر گرفته می شود. بیشتر افرادی که به طور حرفه ای از اینترنت استفاده می کنند از این نوع خدمات بهره می برند.

منتشر شده در مقالات

شبکه های کامپیوتری:

با افزایش و گسترش موارد استفاده از رایانه ها در امور مختلف نظیر صنعت – تجارت  و آموزش و .... نیاز به اتصال و تبادل اطلاعات بین رایانه های مختلف و استفاده از منابع اطلاعاتی رایانه در جهان پیش از پیش احساس می شود.

با بوجود  آمدن شبکه ای محلی (LAN ,Local Area Network) امکان اتصال چند رایانه و استفاده همزمان از اطلاعات و تجهیزات جانبی میسر شد.

با گسترش شبکه های محلی که معمولاً بطور انحصاری برای اتصال چندین رایانه یک شرکت در نظر گرفته می شود،شبکه های گسترده(Wide Area Network-WAN) برای اتصال رایانه های شبکه های محلی مختلف در مراکز جغرافیایی متفاوت ایجاد گردید.

راه ها و مشکلات مختلفی برای ایجاد شبکه های محلی و یا شبکه های گسترده وجود دارد ولی آنچه موجب پیدایش شبکه های جهانی اینترنت شد اتصال رایانه های مختلف با سیستم های عامل متفاوت برای ارائه خدمات عمومی به استفاده کنندگان بود.

در واقع اینترنت راه حل مناسب ارتباط رایانه های مختلف با سیستم عاملهای مختلف و با سرعت مناسب برای مصرف کنندگان محسوب می شود.

 

ساختمان اینترنت

همانطور که گفته شد اینترنت ارتباط بین رایانه های مختلف با سیستم های عامل متفاوت را میسر می سازد. برای اینکه داده هایی که بین دو یا چند سیستم عامل رد وبدل میشوند قابل شناسایی باشد باید داده های ارسالی بین آنها براساس یک قرار داد مشترک و یا توافق نامه ای یکسان تهیه شوند تا همه  سیستم های عامل قادر به شناسایی و درک این اطلاعات باشند. این قرار داد را (Transmit Control Protocol/Internet Protocol) TCP/IP میگویند .این قرار داد به دو روش TCP و  IP تقسیم شده است.

قرارداد TCP قسمتی از قرار داد است که روش و نظارت ارتباط و جلوگیری از خطای در هنگام ارسال اطلاعات را به عهده دارد  و قسمت IP کار نشانه گذاری روی بسته های اطلاعاتی را به عهده دارد.

این قرار داد در دانشگاه استانفورد ابداع گردید.این قرار داد امروزه بهترین راه برای ارتباط بین شبکه های مختلف تلقی می شود.

در این قرار داد هر رایانه که به شبکه متصل است دارای یک کد یا IP  است که بوسیله این کد در شبکه شناسایی می گردد. هنگامی که اطلاعاتی از یک رایانه به رایانه دیگر در شبکه ارسال می شود قرار داد TCP اطلاعات را به صورت بسته های فشرده و با کدهای اضافی برای خطایابی همراه می کند. در قسمت IP کد فرستنده اطلاعات و گیرنده اطلاعات به این بسته اضافه شده و به شبکه ارسال می گردند.

بر روی خطوط ارتباطی هزاران مسیر دسترسی بین دو رایانه ممکن است وجود داشته باشد.شبکه اینترنت نزدیکترین و یا سریعترین مسیر را برای ارسال اطلاعات در نظر می گیرد.

توجه داشته باشید که هنگام ارسال اطلاعات اگر مسیری غیر قابل عبور تشخیص داده شود اطلاعات باقی مانده می توانند از مسیرهای دیگری که در شبکه موجود هستند مسیریابی شوند و در نهایت کل اطلاعات به رایانه مقصد ارسال شود.

در این هنگام قسمت TCP رایانه مقصد دریافت اطلاعات را به رایانه مبدا اعلام می کند.

آدرسهای IP از یک سری اعداد تشکیل شده اند برای مثال 198.79.88.20 می تواند نشانگر یک شبکه یا یک رایانه باشد.برای آدرس دهی و شناسایی شبکه و یا رایانه از بین آدرسها استفاده می شود. از آنجایی که بخاطر سپردن آدرس IP هر رایانه کار مشکلی است. اینترنت علاوه بر آدرس IP که به یک رایانه می دهد یک اسم هم برای آن در نظر میگیرد.

نحوه کار به اینصورت است که هر نامی به یک آدرس IP مترادف است و یک سیستم بخصوص به نام سیستم نام حوزه(Domain Name Service)DNS کتابخانه ای از آدرس های IP و مترادف های اسمی آنها را در خود دارد.شما برای ارسال اطلاعات یا در یافت اطلاعات از یک رایانه فقط نام آن را ذکر میکنید.در اینترنت رایانه های ویژه ای به نام خدمتگذار سیستم نام حوزه DNS SERVER کار تبدیل و استخراج آدرسهای IP ار نام حوزه ها را انجام می دهند.

پس را ه شناسایی رایانه ها در اینترنت و تبادل اطلاعات بین آنها دانستن آدرس IP(منحصر بفرد و مخصوص یک رایانه)و یا نام آن رایانه است.

سیستم نام حوزه و آدرسهایIP برای شناسایی رایانه ها مورد استفده قرار میگیرند.

رایانه های اصلی(Server) اینترنت که اطلاعات روی آنها قرار گرفه اند به روشهای مختلفی به یکدیگر متصل شده اند. ساده ترین راه ارتباط از طریق خطوط مخابراتی است. با استفاده از خطوط پر سرعت مخابراتی و یا فیبر نوری امکان اتصال رایانه های خدمتگذار اینترنت با یکدیگر میسر است همینطور ارتباطات ماهواره نیز برای این کار در نظر گرفه شده است.

این خدمتگذارها با قرارداد مشترک TCP/IP و استفاده از خطوط ارتباطی اطلاعات خود را با خدمتگذارهای دیگر رد و بدل میکنند.

منتشر شده در مقالات

دسترسی به اینترنت از ملزومات زندگی امروزی است، زیرا برای زندگی مدرن و انجام راحت‌تر امور، قطعا ابزاری ضروری است. همین ضرورت نیز باعث شده روش‌های مختلفی برای دسترسی به این شبکه گسترده جهانی ایجاد شود و این فرصت را فراهم کنند تا هر کس بتواند در شرایط مختلف به نحوی به اینترنت دسترسی داشته باشد.


از میان انواع روش‌های موجود برای دسترسی به اینترنت، پنج روش زیر از عمومی‌ترین‌هاست. در این نوشته می‌خواهیم به بررسی هر یک از این روش‌ها بپردازیم و مزیت‌ها و معایب هر یک را دریابیم.

Dial Up


این روش جزو روش‌های قدیمی و ساده دسترسی به اینترنت است و با آن‌که سرعت بسیار کمی دارد (حداکثر ۵۶ کیلوبیت در ثانیه) اما هنوز در مکان‌هایی که آنجا خبری از اینترنت پر سرعت نیست، مورد استفاده قرار می‌گیرد. برای اتصال به اینترنت از این روش، به یک مودم Dial-Up نیاز خواهید داشت که امکان نصب داخل کیس یا قرارگیری بیرون کیس را دارد. این روش از خط تلفن استفاده کرده و به همین علت در زمان اتصال به اینترنت خط تلفن اشغال خواهد شد. این روش واقعا اقتصادی و بهینه نیست و می‌توان فقط آن را برای مناطقی توصیه کرد که آنجا دسترسی به اینترنت‌های پرسرعت وجود ندارد، زیرا هم باید هزینه تلفن پرداخت شود و هم هزینه اشتراک اینترنت.


ADSL


یکی از عمومی‌ترین روش‌های دسترسی به اینترنت، استفاده از ADSL است. در این روش نیز از خط تلفن برای انتقال اطلاعات استفاده می‌شود، اما نحوه کار با آن کمی متفاوت است. ارتباط صوتی روی تلفن فقط بخشی از طول موج فراهم شده توسط کابل مسی خط‌تلفن را مصرف می‌کند و بخش عمده‌ای از طول موج قابل استفاده روی خط تلفن آزاد می‌ماند. به همین علت می‌توان با استفاده از دستگاه‌های مخصوصی که در مخابرات و خانه به خط تلفن وصل شده است، به انتقال اطلاعات پرداخت و دسترسی به اینترنت را با سرعتی بالا فراهم کرد.
ساختار ADSL به نحوی است که سرعت دانلود اطلاعات بالاتر از سرعت آپلود آن است. مودم‌های ADSL نیز دارای انواع مختلفی است و عموما در انواع ساده و مجهز به اتصال Wi-Fi داخلی ارائه شده ‌است. مدل‌های ساده فقط از طریق یک کابل USB یا کابل شبکه به یک کامپیوتر وصل می‌شود. مدل‌های دارای اتصال Wi-Fi، این امکان را به شما می‌دهد که از طریق نوت‌بوک، تبلت یا گوشی هوشمند خود به صورت بی‌سیم به اینترنت وصل شوید. پس اگر هر یک از این وسایل را در اختیار دارید، حتماً به سراغ مدلی مجهز به اتصال Wi-Fi بروید.

WiMAX


اتصال WiMAX نیز توانایی ارائه اتصال اینترنت با سرعت بالا (همانندADSL ) را دارد، ضمن این‌که به خط تلفن نیاز ندارد. در مقابل، وایمکس از امواج مخابراتی برای انتقال اطلاعات استفاده کرده و در نتیجه، همانند یک گوشی تلفن همراه که با آنتن دهی خوبی برای برقراری تماس با کیفیت نیاز دارد، وایمکس نیز باید آنتن‌دهی خوبی در محل استفاده داشته باشد.این ویژگی باعث می‌شود بتوان مودم وایمکس را با خود جابه‌جا کرد و هرجا که آنتن دهی خوبی وجود داشت از آن استفاده کرد. به همین دلیل شرکت‌های ارائه‌دهنده وایمکس مدل‌هایی مجهز به باتری داخلی نیز ارائه کرده‌اند تا کاربران بتوانند بسادگی آنها را جابه‌جا کرده و از اینترنت بهره ببرند.
مهم‌ترین دغدغه در استفاده از وایمکس بحث آنتن دهی آن است که می‌تواند تجربه‌ای خوب از دسترسی به اینترنت یا عذابی مطلق و شبانه روزی برایتان ایجاد کند! سرویس‌دهندگان برای کسانی که محل‌شان آنتن‌دهی نامناسبی دارد، مودم‌هایی با قابلیت نصب در بیرون از محیط داخلی ارائه می‌دهند که دارای آنتن‌های قدرتمندی است، اما این مودم‌ها دیگر قابل جابه‌جا شدن نیست و در ضمن باید یک کابل شبکه را از مودم به داخل خانه و به کامپیوتر بکشید. بیشتر مودم‌های وایمکس دارای اتصال داخلی Wi-Fi نیز است و به همین دلیل برای اتصال لپ تاپ، تبلت و گوشی هوشمند به اینترنت از طریق وایمکس، دچار مشکل نخواهید شد.


GPRS


اگر یک سیمکارت موبایل همراه اول یا ایرانسل دارید، می‌توانید به اینترنت از طریق GPRS نیز دسترسی داشته باشید. برای استفاده از سرویس GPRS روی سیمکارت باید تنظیمات آن را در گوشی خود وارد کنید. گاهی نیز با نصب سیمکارت در گوشی به‌طور خودکار این تنظیمات توسط مخابرات به گوشی ارسال می‌شود. (برای اطلاعات بیشتر می‌توانید به سایت سازنده سیمکارت مراجعه کنید.)
در ضمن نسخه جدید GPRS که با نام EDGE نیز شناخته می‌شود نیز قابل استفاده است که از حداکثر سرعت ۲۳۷ کیلوبیت در ثانیه پشتیبانی می‌کند (البته سرعت قابل دستیابی در سیمکارت‌های ایران بسیار پایین‌تر از این مقدار است). این اینترنت بیشتر برای استفاده توسط خود گوشی توصیه می‌شود و بالطبع برای استفاده از آن باید در منطقه‌ای با آنتن‌دهی مناسب قرار داشته باشید. در ضمن گوشی شما نیز باید توانایی پشتیبانی از فناوری GPRS را داشته باشد.


۳G


این عبارت به معنای نسل سوم شبکه‌های مخابراتی است و اکنون فقط شرکت رایتل از آن پشتیبانی می‌کند. در آخرین نسخه از استاندارد نسل سوم شبکه‌های مخابراتی، حداکثر سرعت دانلود اطلاعات می‌تواند به ۵۶ مگابیت در ثانیه نیز برسد (نوع گوشی مورد استفاده نیز در دسترسی به حداکثر سرعت و نحوه پشتیبانی از آن نیز تاثیرگذار است). اما حداکثر سرعتی که در شبکه ۳G در ایران ارائه می‌شود به مگابیت در ثانیه می‌رسد که البته برای استفاده از این سرعت نیز باید مدارک مورد نیاز آن را به ارائه‌کننده این سرویس ارائه دهید.
سرویس ۳G نیز به آنتن‌دهی مناسب نیاز دارد و در مناطق مختلف سرعت انتقال اطلاعات می‌تواند متغیر باشد. با این حال سرعت انتقال اطلاعات بسیار بیشتر از آن چیزی است که توسط GPRS یا یک اتصال DialUp تجربه می‌کنیم. کاربران این سری از اتصالات اینترنتی می‌توانند یک مودم ۳G که شبیه یک حافظه فلش بزرگ است تهیه کرده و با نصب سیمکارت درون آن و سپس اتصال به پورت USB کامپیوتر، دستگاه خود را از طریق اینترنت سیمکارت به اینترنت وصل کنند.

کدام سرویس بهتر است؟
در میان پنج سرویس معرفی شده برای دسترسی به اینترنت، واقعا نمی‌توان گفت کدام یک بهترین است. نوع نیاز شما، محل سکونت، شرایط خاص و عوامل دیگر همگی در انتخاب یک سرویس مناسب دخیل است و در کمال صداقت باید گفت هیچ یک از این سرویس‌ها، بهترین نیست.
هر یک ممکن است در شرایطی خوب بوده و در شرایطی دیگر بد باشد. برای مثال در خط ADSL، نویز خط یا پروسه تعمیر و نگهداری مخابرات (که ممکن است چند روزی سرویس ADSL را از کار بیندازد) روی کیفیت و دسترسی به آن تاثیرگذار باشد یا برای مثال هوای بارانی و رعد و برق می‌تواند بر میزان آنتن دهی WiMAX تاثیر بگذارد. پس اگر دسترسی به اینترنت برایتان حیاتی است، بهتر است بیش از یک روش برای دسترسی به اینترنت داشته باشید. جدول روبه‌رو بخشی از مزایا و معایب سرویس‌های اینترنتی مختلف را به شما نشان می‌دهد.

منتشر شده در اخبار فناوری اطﻼعات

تاریخچه اینترنت:

هدف از ایجاد اینترنت در زمان تولد آن یک هدف نظامی بود.

شبکه ARPA یک شبکه تحقیقاتی برای وزارت دفاع آمریکا بود. این شبکه توسط آژانس پروژه های تحقیقاتی پیشرفته و به کمک رایانه های مراکز دانشگاهی بزرگ و بعضی از نهاد های بزرگ دولتی ایجاد شد.

در سال 1960 وزارت دفاع آمریکا تصمیم گرفت سیستم پاسخگویی به حملات موشکی و اتمی را طوری سازمان دهی کند که در صورت از بین رفتن یکی از مراکز موشکی پیغام ها و دستورات به پایگاه های مختلف ارسال گردد. در واقع با از بین رفتن برخی از ایستگاه ها،ایستگاه های دیگر قادر به ارسال اطلاعات و احتمالا اجرای حمله اتمی میباشد.

برای اسن کار لازم بود که رایانه های هر پایگاه به پایگاه های دیگر طوری متصل شود که اطلاعات از هر یک به دیگری به راحتی و سرعت قابل انتقال باشد و در صورتی که پایگاهی از بین رفت بقیه پایگاه ها کار خود را ادامه دهند. هدف از این طرح این  بود که از توانایی منابع رایانه ای در تداوم پاسخگویی به حملات هسته ای اطمینان حاصل کنند.

با اجرای موفق طرح ARPA.NET استقبال مراکز  تجاری از استفاده از این زیر ساخت شبکه ای این شبکه را به شبکه اینترنت امروزی مبدل کرد که در آن میلیونها رایانه از طریق آن به تبادل اطلاعات می پردازند.

بسیاری از تدابیر طراحی که در نسخه اولیه ARPA.NET (جد اینترنت) به کار رفته بود در اینترنت امروزی هم به چشم می خورد.از آن جا که اینترنت به عنوان یک طرح نظامی شروع به کار کرد باید دارای خصوصیات زیر باشد:

1-    ادامه اجرا بدون هیچ مانعی :  هیچ نارسایی نمی تواند اجرا ی شبکه را متوقف کند.حتی اگر بیشتر نواحی شبکه از کار بیافتد قسمتهای باقی مانده باید قادر به ادامه کار خود باشد.

2-    سازگار با یکدیگر: برقراری ارتباط بین رایانه های مختلف اغلب با مشکلات زیادی همراه است. این شبکه باید قادر به اتصال سیسمهای عامل مختلف با سخت افزار مختلف باشد.

با توجه به مطالب بالا اینترنت یک را ه ارتباطی مطمئن بین رایانه های مختلف ایجاد نمود و از این پس رایانه ها قادر به تبادل اطلاعات بین یکدیگر بودند.

 

اینترنت چیست؟

اینترنت(Internet)از ترکیب واژه های Interconnected  و   Networkانتخاب شده است،یک شبکه رایانه ای است که شبکه های گوناگون را به یکدیگر متصل میکند. به عبارت دیگر مجموعه ای از شبکه های رایانه ای بزرگ و کوچک است که با روش های متفاوتی به یکدیگر متصل شده اند و موجودیت واحدی با نام اینترنت را به وجود آورند.

اینترنت یک شبکه بین المللی قابل دسترس برای عموم مردم است و شامل رایانه هایی برای رد و بدل کردن اطلاعات است.

این شبکه به هیچ سازمان یا موسسه خاصی در جهان تعلق ندارد و عدم تعلق آن به منزله عدم وجود سازمان ها و انجمن های مربوطه برای استاندارد سازی آن نیست.یکی از این انجمن ها،انجمن اینترنت است که در سال 1992 با هدف تبیین سیاست ها و پروتکل های مورد نظر برای اتصال به شبکه،تاسیس شده است.

مبانی کار در تینترنت،ارتباط بین کامپیوترهاست که به دو دسته تقسیم می شوند:

کامپیوترهای سرویس دهنده(Server) و کامپیوترهای سرویس گیرنده(Client).

هر رایانه ای که به شبکه اینترنت متصل میشود ، بخشی از شبکه تلقی میشود،مثلا میتوان با استفاده از تلفن منزل به یک مرکز ارائه دهنده خدمات اینترنت(ISP) متصل شد و از آن استفاده کرد.در چنین حالتی رایانه مورد نظر به عنوان بخشی از شبکه مورد نظر به عنوان بخشی از شبکه بزرگ اینترنت محسوب  خواهد شد.

برخی از کاربران در ادارات یا دانشگاه خود با استفاده ا بستر ایجاد شده،به اینترنت متصل می شوند. در این مدل،کاربران ایتدا از شبکه محلی نصب شده در سازمان استفاده می کنند. این شبکه با استفاده از خطوط مخابراتی خاص یا سایر امکانات مربوطه به یک مرکز ارائه دهنده خدمات اینترنت متصل میشود که آن مرکز نیز ممکن است به یک شبکه بزرگ  متصل شده باشد.

وب سایت ها،خبرگذاری های FTP، هر کدام برای خود یک آدرس منحصر به فرد دارند که به آن URL گفته میشود. شما می توانید با همان URL یا آدرس به اطلاعات مورد نظر دسترسی پیدا کنید.

اولین قسمت یک آدرس یا URL، به نوع سایت اشاره میکند .این قسمت معمولا یک پروتکل استاندارد است،پروتکل مجوعه ای از قوانین یا استاندارد ها است که به کامپیوتر اجازه انتقال اطلاعات را می دهد.برای مثال پروتکلHTTP برای دسترسی به صفحات وب مورد استفاده قرار می گیرد.

قسمت ها ی مختف یک آدرس ،توسط یک نقطه از هم جدا میشوند که به هر نقطه ،dot گفته میشود.شکل کلی آدرس وب سایها به قرار زیر است:

http://www.domain-name.com

www :مخفف  World Wide Web یا وب جهان گستر است.

Domain-name: نامی است که هر کامپیوتر سرویس دهنده در اینترنت با نام آن مشخص می شود و اکثرا مشخص کننده شرکت است که وب سایتها را ارایه می دهد مانند IRIB,MSNو....

Com : پسوند نام سایت است و نشان دهنده نوع سازمانی است که عرضه کننده صفحه یا وب سایت است.

 

آدرس های Email شامل یک نام (ID) و نام میزبان پستی(mail server)  شماست که بین آن ها علامت @ قرا ر میگیرد، مانند:

parmis@yahoo.com

کاربرد های اینترنت

به طور کلی محیط مجازی اینترنت را می توان به بخش های زیر تقسیم کرد:

1-    شبکه جهانی وب(WWW   یا  World Wide Web)

2-    گرو های خبری

3-    فهرست های پستی

4-    فضای تبادل فایلها(FTP    یا  File Transfer Protocol)

5-    سرویس گفتگو(Chat)

در واقع هر یک از پنج بخش فوق،سرویس خاصی است که توسط شبکه جهانی اینترنت ارایه میشود.آنچه که امروزه با شنیدن نام اینترنت در ذهن کاربران تداعی میشود ، در واقع چیزی جز مفهوم وب(Web) نیست. این در حالی است که سرویس وب یکی از سرویس هایی است که امکان استفاده از آن در اینترنت وجود دارد.

وب مبتنی بر پیوندهایی است که به مرورکنندگان خود امکان میدهد به سرعت در دنیای مجازی اینترنت سفر کنند. صفحات وب(Web page) به صفحاتی گفته میشود که حاوی متن،تصویر،موسیقی،فیلم،تبلیغات و ....  است.

 

نکته: پیوند یا Link به اتصال میان عنصری در یک صفحه وب مانند یک کلمه، عبارت، علامت یا تصویر و عنصری دیگر در صفحه یا سند دیگر وب گفته میشود که کاربر با کلیک ماوس روی آن به صفحه جدید انتقال می یابد.

سخت افزار های مورد نیاز برای ارتباط با اینترنت

با هر نوع رایانه ای که در اختیار دارید ،می توانید به اینترنت متصل شوید. فقط کافی است رایانه شا دارای یک مودم باشد. به طور کلی برای اتصال به اینترنت احتیاج به سخت افزاری خاص نیست. حتی چنانچه رایانه شما دارای سیستم بسیار قدیمی است، امکان اتصال به اینترنت با آن وجود دارد. البته هرچه از سیستم های پیشرفته استفاده کنید ،کیفیت برقراری ارتباط بالاتر می رود.

برای ارتباط با اینترنت باید موارد زیر را در اختیار داشته باشید:

  • سیستم رایانه از نوع پنتیوم

حداقل حافظه RAM برابر 64 مگابایت

حداقل یک گیگابایت حافظه خالی روی دیسک سخت

یک دستگاه مودم

 

نرم افزار های مورد نیاز برای ارتباط با اینترنت

مهم ترین نرم افزاری که شما  به آن احتیاج خواهید داشت، یک نرم افزار مرورگر اینترنتی مانند ,Mozila   ,Opera Internet Explorer ,Firefox   و غیره است.مرورگرها نرم افزار های استفاده از سرویس Web هستند.

نرم افزار های استفاده از سرویس گفتگو  نیز برای استفاده از امکان گفتگو لازم است، مانندMsn MessengerYahoo, Messenger   و غیره

برخی از صفحات وب دارای تصاویر متحرک گرافیکی از نوع Flash هستند که برای مشاهده آن ها باید از نرم افزار Macromedia Shock ware استفاده کنید.

برای استفاده از امکانات صوتی و تصویری در محیط وب احتیاج به نرم افزار های Multimedia مانند Real PlayerWindows Media Player    و غیره احتیاج خواهید داشت.

ممکن است نرم افزار های جانبی دیگری در حین استفاده از اینترنت لازم باشند، مانند نرم افزار های فشرده سازی Win Rar ،Win Zip ،  نرم افزار های بارگیری اطلاعات و غیره

 

در جلسه بعدی در رابطه با شبکه های کامپیوتری و ساختمان اینترنت آموزش خواهیم داد.

 

 

منتشر شده در مقالات
خبرنامه پارمیس
با عضویت در خبرنامه آخرین اخبار و اطلاعیه های پارمیس را در ایمیل خود دریافت نمایید.

افتخارات پارمیس

جوایز و افتخارات پارمیس