یک مقام مسئول در سازمان فناوری اطلاعات، از اجرای مصوبه مهاجرت به نسل جدید آدرسهای عددی اینترنتی خبر داد و جزئیات این دستورالعمل شورای عالی فناوری اطلاعات را تشریح کرد.

بهنام ولی زاده در گفتگو با خبرنگار مهر، در مورد دستورالعمل جدید شورای عالی فناوری اطلاعات برای مهاجرت به نسل جدید آدرسهای عددی اینترنتی – آی پی ورژن 6 – اظهار داشت: این مصوبه تا دو هفته آینده به تمامی دستگاههای حاکمیتی و اپراتورهای ارتباطی در کشور ابلاغ می شود.

وی با اشاره به الزامات این دستورالعمل افزود: طبق این مصوبه، هرگونه خرید تجهیزات سخت افزاری و نرم افزاری از سوی دستگاههای دولتی و اپراتورهای تلفن همراه و اینترنت باید نسخه 6 آدرس های عددی اینترنتی را پشتیبانی کند که اصطلاحا به آن "دوپشته" می گویند به این معنی که این تجهیزات علاوه بر پشتیبانی از آی پی آدرسهای نسخه 4 ، از آی پی آدرسهای نسخه 6 نیز پشتیبانی می کنند.

الزامات گمرک و سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی 

به نقل از خبرگزاری مهر، مدیرکل مدیریت یکپارچه شبکه ملی اطلاعات با تاکید براینکه ارتقای سیستم های نرم افزاری و سخت افزاری دستگاههای اجرایی نیز در این آیین نامه دیده شده است گفت: طبق این دستورالعمل گمرک ایران نیز موظف به ترخیص تجهیزاتی شده است که این فناوری  - IPv6 – را پشتیبانی می کند. به این معنی که در زمان ورود تجهیزات فناوری گمرک باید لیست کالاهایی را به سازمان تنظیم مقررات برای گواهی تایید نمونه ارائه کند که قابلیت این فناوری را داشته باشند.

ولی زاده با بیان اینکه حتی تجهیزاتی که پیش از این گواهی تایید نمونه برای ورود به کشور را اخذ کرده اند نیز مشمول این قانون می شوند افزود: سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی نیز در این مصوبه موظف به صدور گواهی تایید نمونه تجهیزات سخت افزاری و نرم افزاری طبق IPv6 شده است. همچنین این سازمان موظف شده است که در پرتال اطلاع رسانی خود لیست تجهیزات تست شده ای که از این فناوری پشتیبانی می کنند را منتشر کند.

گذر به آی پی ورژن 6 از 3 ماه دیگر 

این مقام مسئول در سازمان فناوری اطلاعات خاطرنشان کرد: دستورالعمل جدید شورای عالی فناوری اطلاعات که هفته گذشته به تصویب معاون اول رئیس جمهور رسیده است سازمان فناوری اطلاعات ایران را نیز موظف کرده که ظرف مدت 3 ماه برنامه اجرایی گذر به آی پی نسخه 6 را اعلام کند.

وی گفت: هم اکنون بررسی ها در مورد این طرح ملی، انجام و مکانیزم های اجرایی آن نیز برآورد شده است که پیش بینی می شود زودتر از موعد مقرر این برنامه زمان بندی به شورای عالی فناوری اطلاعات ارائه شود.

ولی زاده با تاکید براینکه مهاجرت کامل به نسل جدید آدرسهای عددی اینترنتی به طور قطع بیش از 2 سال زمان خواهد برد، افزود: این پروژه یکجا انجام نشده و رفته رفته انجام می شود تا اختلالات کمتری را در شبکه شاهد باشیم.

مدیرکل مدیریت یکپارچه شبکه ملی اطلاعات با بیان اینکه مهاجرت آی پی ورژن 6 هم اکنون در برخی کشورهای اروپایی و آمریکایی آغاز شده است افزود: شبکه آی پی، دیتاسنترها، سرویس ها و نرم افزارهای موجود باید به سمت این فناوری مهاجرت کنند.

وی گفت: البته بسیاری از دستگاهها و اپراتورها در خرید تجهیزات خود طی سالهای اخیر پشتیبانی از آی پی ورژن 6 را مدنظر قرار داده اند و الزامی به ارتقای سیستم هایشان نخواهد بود.

ولی زاده اظهار امیدواری کرد با این دستورالعمل شرکتهای نرم افزاری که نرم افزار تحت وب در داخل کشور طراحی می کنند نیز این ضوابط را بر روی نرم افزارهایشان اعمال کنند.

سیستم جدید آدرس دهی اینترنتی چیست

به گزارش مهر، توزیع نسخه 4 آدرسهای عددی اینترنتی در کل دنیا به اتمام رسیده و به همین دلیل کشورها مقدمات کار برای مهاجرت به نسخه 6 این پروتکل را آغاز کرده اند.

IPV6 سیستم جدید آدرس دهی براساس پروتکل اینترنتی است که می تواند تعداد آدرسهای اینترنتی را نسبت به IPV4 تا چندین برابر افزایش دهد. به این معنی که نسخه 4 آدرسهای عددی اینترنتی تنها می تواند 3/4 میلیارد آدرس اینترنتی ایجاد کند اما نسخه 6 این پروتکل می تواند از دو هزار و 128 میلیارد آدرس اینترنتی پشتیبانی کند و بر این اساس IP های بیشتری ایجاد شود.

 پایه IPV6 از سال 1994 در دنیا گذاشته شد و در خاورمیانه نیز شرکتهای اینترنتی و مخابراتی از سالهای قبل تلاشهایی را برای بروزرسانی سیستم های آدرس گذاری اینترنتی انجام داده و موفقیت هایی را هم کسب کرده اند که از جمله آنها می توان به شرکت اماراتی اتصالات اشاره کرد که از سال 2001 تاکنون از سیستم IPV6 استفاده می کند و به همین خاطر نسبت به رقبای خود موفق تر بوده است.

زمانی که تعداد کاربران ارتباطی افزایش می یابد و درخواست مشترکان برای استفاده از خدماتی مثل وای فای، وایمکس، RFID و بلوتوث بالا می رود کنار گذاشتن سیستم IPV4 و استفاده از IPV6 بهترین راه ممکن خواهد بود و می تواند همه مشکلات موجود را از میان بردارد.

 این سیستم به جز افزودن آدرسهای جدید می تواند امکانات دیگری را در اختیار افراد قرار دهد. به این معنی که نسخه 6 آدرسهای عددی اینترنتی در کنار افزایش انعطاف پذیری سیستم مرکزی باعث خواهد شد تا کیفیت تمام خدمات عرضه شده افزایش یافته و در نتیجه میزان رضایتمندی مشتریان به طور قابل توجهی بیشتر شود.

 کارشناسان معتقدند که IPV6 بهترین سیستم برای عرضه خدمات بیشتر صوتی و تصویری در اینترنت محسوب شده و باعث می شود مشکلات موجود در این زمینه مرتفع شود.

 از دیگر مزایای این سیستم می توان به توانمندیهای آن برای دستگاههای قابل حمل اشاره کرد به نحوی که IPV6 به تمامی مشترکان موبایل امکان می دهد تا آسان تر از گذشته به شبکه های موجود دسترسی داشته باشند و بدون تماس مجدد با شبکه مرکزی و تغییر IP خود، مزایای اینترنت پرسرعت را به کار برند.

 "فناوری اطلاعات پارمیس"

منتشر شده در اخبار فناوری اطﻼعات

معاون وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات از افزایش 2 برابری ظرفیت شبکه اینترنت داخل کشور تا پایان سال جاری خبر داده است. این افزایش در راستای ایجاد زیرساخت‌های شبکه‌ی ملی اطلاعات انجام می‌شود.

محمود خسروی با تاکید بر فراهم کردن زیرساخت‌های ارتباطی برای دسترسی مردم به شبکه داخل کشور گفته است که «پیش از آغاز سال جدید در شبکه انتقال نیز توسعه‌های مدنظر انجام می‌شود و ظرفیت این شبکه به دو برابر ظرفیت فعلی افزایش پیدا خواهد کرد.»

مدیرعامل شرکت ارتباطات زیرساخت ظرفیت فعلی شبکه IP داخل کشور را 1.2 ترابیت بر ثانیه عنوان کرد و گفت:

با اجرای این برنامه ظرفیت شبکه IP داخلی به 2.5 ترابیت بر ثانیه خواهد رسید و در همین ظرفیت شبکه انتقال داخلی – ترنسمیشن – نیز از 10 گیگابیت بر ثانیه به 100 گیگابیت می‌رسد. این پروژه با هدف ایجاد زیرساخت‌های شبکه ملی اطلاعات و تحقق اهداف برنامه پنجم در دستور کار است که هم اکنون تجهیزات لازم در حال حمل به ایستگاه‌ها است.

ظرفیت شبکه‌ی انتقال دیتا تا پایان سال ۹۴ تا ۱۰ برابر افزایش می‌یابد

پروژه‌های زیرساختی تدبیر و امید نیز در حال برگزاری مناقصه هستند. وی با بیان اینکه مناقصه‌های تدبیر و امید برای توسعه ظرفیت شبکه انتقال و IP کشور صورت می‌گیرد ادامه داد:

با اجرای این پروژه‌ها ظرفیت پهنای باند اینترنت داخل کشور تا پایان سال 94 به حدود 10 برابر ظرفیت فعلی می‌رسد. در این راستا ابتدا مناقصه برای پروژه تدبیر در حوزه شبکه انتقال در حال انجام است و پس از آن برای شبکه IP، مناقصه امید را با هدف سپردن پروژه به پیمانکار اجرایی خواهیم کرد.

مدیرعامل شرکت ارتباطات زیرساخت از اظهار تمایل تامین‌کنندگان اروپایی برای حضور در این پروژه خبر داد و تاکید کرد:

این شرکت‌ها به دنبال اخذ مجوز برای شرکت در این مناقصه هستند؛ پاکات مناقصه تدبیر نیز تا یک ماه آینده بازگشایی می‌شود و پس از آن پروژه‌ی وارد مرحله اجرایی خواهد شد که با اجرای این دو پروژه ظرفیت پهنای باند اینترنت داخل کشور تا پایان سال 94 حدود 10 برابر می‌شود.

منتشر شده در اخبار فناوری اطﻼعات

مدیر عامل شرکت زیرساخت می‌گوید تا یک سال و نیم آینده ۲ پروژه «تدبیر» و «امید» اجرایی شده و ظرفیت اینترنت کشور به ۱۰ برابر افزایش خواهد یافت. محمود خسروی می‌گوید اجرای پروژه امید موجب توسعه پهنای باند اینترنت بین الملل به ۴ ترابیت در ثانیه و توسعه شبکه IP داخل کشور به ظرفیتی بالغ بر ۲۰ ترابیت برثانیه خواهد رسید.

محمود خسروی، مدیر عامل شرکت زیرساخت در گفتگو با خبرگزاری مهر، با بیان اینکه پروژه های تدبیر و امید در راستای توسعه شبکه انتقال و ظرفیت اینترنت کشور اجرایی می شود، اظهار داشت: «هم اکنون پروژه تدبیر روند مناقصه را طی کرده و ارزیابی کیفی پیمانکاران صورت گرفته و کنسرسیوم های متقاضی در حال انتخاب سازنده تجهیزات هستند؛ پروژه امید نیز به موازات ایجاد زیرساختهای مدنظر توسط پروژه تدبیر، به اجرا درخواهد آمد».

وی افزود:
در پروژه تدبیر ظرفیت لایه انتقال شبکه زیرساخت ارتباطی با رشد ۱۰ برابری همراه خواهد بود و در پروژه «امید» نیز ظرفیت پهنای باند شبکه اینترنت کشور به ۴ ترابیت برثانیه می رسد.

خسروی با تاکید براینکه پروژه تدبیر در مرحله ترنسمیشن و پروژه امید در لایه آی‌پی IP برای انتقال اطلاعات تعریف شده است خاطرنشان کرد: «با اجرای پروژه امید توسعه پهنای باند اینترنت بین الملل به ۴ ترابیت بر ثانیه و توسعه شبکه IP داخل کشور با ظرفیتی بالغ بر ۲۰ ترابیت بر ثانیه در دستور کار قرار گرفته است... با اجرای پروژه تدبیر ظرفیت شبکه انتقال در دو فاز با رشد ۹ برابری از ۴۵۰ هزار لینک E1 به ۵ میلیون لینک E1 افزایش خواهد یافت».

مدیرعامل شرکت ارتباطات زیرساخت گفت:

هم اکنون ۵۴ هزار کیلومتر فیبرنوری در کشور وجود دارد که تا پایان برنامه پنجم توسعه به ۶۷ هزار کیلومتر می رسد؛ بستر فیزیکی شبکه زیرساخت بر پایه فیبرنوری و گستردگی آن در سراسر کشور است و به دلیل حجم زیاد پهنای باند ارتباطات این پروژه، استفاده از مدرن‌ترین و به روزترین فناوری‌‌های مرتبط با شبکه انتقال، در این طرح مورد توجه قرار گرفته است.

در صورت صحت این ادعاها به نظر می‌رسد تا یک سال و نیم آینده باید شاهد رشد چشمگیر پهنای باند و سرعت اینترنت در کشور باشیم. امیدواریم این پروژه‌ها به سرعت به مرحله نهایی رسیده و اجرایی شوند. خوشحال می‌شویم اگر دیدگاه‌های خود را در بخش نظرات با ما و دوستان زومیتی‌تان به اشتراک بگذارید.

منتشر شده در اخبار فناوری اطﻼعات

اجازه دهید روراست باشیم؛ احتمالا گاهی چیزهایی وجود دارد که در فضای مجازی به دنبال آن‌ها هستید، اما دوست ندارید که شخص دیگری از آن مطلع شود. معمولا بسیاری افراد در چنین حالتی از ویژگی Private Browsing در مروگرها استفاده می‌کنند. اما آیا می‌دانید این حالت دقیقا به چه شکل عمل می‌کند؟ با ما در این مقاله همراه باشید تا به ارائه‌ی توضیحاتی در این خصوص بپردازیم.

چه شما بدنبال هدیه‌ای برای شخصی باشید که بصورت مشترک از کامپیوتر شما استفاده می‌کند، چه در حال برنامه‌ریزی یک رویداد غافلگیرانه باشد یا حتی صرفا به وب‌سایتی سر می‌زنید که ترجیح می‌دهید راز آن نزد خودتان بماند، همیشه دلایل بسیاری وجود دارد که بخواهید تاریخچه مرورگر خود را در سایه نگاه دارید.

برای انجام چنین کاری معمولا راه‌های متفاوتی وجود دارد که همگی به این بستگی خواهند داشت که تلاش دارید این محتوا را از چه شخصی پنهان کنید. اما یک نکته را باید به خاطر داشت: وب‌سایت‌هایی که در حالت Private Browsing مرورگر خود اجرا می‌کنید، هنوز هم می‌توانند گریبان‌گیر شما بوده و مشت‌تان را باز کنند. حتی اگر اشخاصی که از کامپیوتر شما استفاده می‌کنند قادر به مشاهده‌ی این تاریخچه نباشند، اما ارائه دهنده‌ی سرویس اینترنت شما و نیز وب‌سایتی که به مشاهده‌ی آن می‌پردازید در جریان خواهند بود.

حالت مرور مخفی چه کارهایی انجام می‌دهد؟


Incognito

سافاری، گوگل کروم، فایرفاکس، اپرا و اینترنت اکسپلورر همگی از حالت جستجوی ناشناس پشتیبانی می‌کنند که می‌توانید برای اطمینان حاصل کردن از اینکه وب‌سایت‌های مشاهده شده‌ی شما در لیست تاریخچه ظاهر نشود از آن‌ بهره ببرید. در حالت عادی، مرورگر شما گزارشی از وب‌سایت‌هایی که به آن‌ها سر میزنید را بصورت تاریخچه یا History ذخیره نموده و اطلاعات وارد شده در فرم‌های جستجو، فیلدها و فرم‌ها را نیز به خاطر می‌سپارد.

بنابراین اگر در یک وب‌سایت فروشگاهی برای نمونه با یک تی‌شرت جالب مواجه شوید و چند روز بعد قصد خرید آن را داشته باشید اما آدرس سایت را به خاطر نیاورید، این تاریخچه به کمک شما خواهد آمد. مرورگر شما همچنین به ذخیره‌ی آنچه که "کوکی" نامیده می‌شود از وب‌سایت‌های مختلف خواهد پرداخت. کوکی‌ها فایل‌های کوچکی هستند که با اطلاعاتی که در آن‌ها قرار داده می‌شود، وب‌سایت مورد نظر را به شما و کامپیوتر شما مرتبط می‌سازد تا در مراجعات بعدی شما را به خاطر داشته باشند. هر گاه که به یک وب‌سایت وارد می‌شوید و متوجه می‌شوید که بصورت خودکار لاگین شده‌اید، یا آن وب‌سایت به یاد دارد که آخرین بار به چه محتوایی نگاه می‌کرده‌اید و پیشنهادات مشابهی به شما ارائه می‌کند یا حتی وقتی می‌بینید که تبلیغات بسیار مرتبطی در اختیارتان قرار می‌گیرد، باید بدانید که تمام این‌ها به لطف کوکی‌ها صورت گرفته است.

هنگامی که شما حالت مرور مخفی را فعال می‌کنید، به مرورگر اعلام می‌کنید که نباید هیچ اطلاعاتی از وب‌سایت‌هایی که به آن‌ها مراجعه خواهید کرد را ذخیره نماید. در این حالت از کوکی‌ها نیز استفاده نخواهد شد. بنابراین در صورتی که در فروشگاه آنلاین یک جواهر فروشی برای خرید حلقه‌ی نامزدی هم حساب کاربری ساخته باشید، و پس از آن نامزد شما از همان سیستم استفاده کند، در صورتی که از حالت مرور مخفی استفاده کرده باشید او به هیچ عنوان متوجه نخواهد شد.

در هر حال چندین عیب امنیتی نیز وجود دارد که ممکن است بتواند این اطلاعات را به مرورگر شما بازگرداند. در سال 2010، پروفسورهای دانشگاه استنفورد دریافتند که اگرچه مرورگر فایرفاکس هنگام استفاده از حالت مرور مخفی هیچ تاریخچه‌ای را ثبت نمی‌کند، اما همچنان وب‌سایت‌هایی که از پروتکل SSL استفاده می‌کنند را در حافظه نگاه خواهد داشت و دسترسی‌های مشخصی را اعتا خواهد کرد. پروتکل SSL که معمولا با پیشوند https در ابتدای آدرس‌های اینترنتی آن را می‌شناسیم، نمایانگر ارتباط امن و رمزنگاری شده با وب‌سایت مورد نظر هستند.

بنابراین در چنین حالتی اگر تاییدیه‌ی SSL یک وب‌سایت بر روی سیستم شما دریافت شده باشد، یا بطور مشخص نیز به آن سایت گفته باشید که از نمایش پاپ‌آپ‌ها خودداری نموده و حتی هیچ کوکی را نیز دریافت نکند، باز هم تمام این اطلاعات در مرورگر فایرفاکس ذخیره می‌شدند.

همچنین اگر در حالت مرور مخفی (Incognito mode) در مرورگر کروم وارد حساب گوگل خود شوید، مرورگر به ذخیره‌ی تاریخچه و یادآوری کوکی‌های شما خواهد پرداخت. چنین موضوعی به تنهایی کافیست تا دور مرور خصوصی را خط بکشید.

حالت‌های مرور مخفی در مرورگرها، به اذعان خود توسعه‌دهندگان آن‌ها نیز تنها تلاش دارند تاریخچه‌ی مرور شما را از سایر کاربران بر روی همان سیستم مخفی کنند، اما باز هم راه‌هایی برای مقابله با این مخفی‌کاری وجود خواهد داشت. در صورتی که شما بدنبال چیزی هستید که به نحو موثری جلوی دسترسی هر شخصی به تاریخچه‌ی گردش‌های اینترنتی شما را بگیرد باید بدانید که یک مرورگر معمولی به تنهایی از پس آن بر نخواهد آمد.


حالت مرور مخفی چه کارهایی انجام نمی‌دهد؟

حتی اگر مرورگر شما در حالت مرور مخفی لیستی از فعالیت‌های شما تهیه و ذخیره نکند، هنوز هم امکان بدست آوردن تمام این اطلاعات از طریق آدرس پروتکل اینترنتی شما (IP) وجود دارد. آدرس IP شما هم نقش شناسنامه و هم نقش موقعیت‌یاب شما را ایفا می‌کند که به اینترنت می‌گوید که هستید و از چه موقعیت و سیستمی به شبکه متصل شده‌اید. هر دستگاهی که قادر به دسترسی به اینترنت باشد یک IP یا شناسه‌ی مخصوص به خود خواهد داشت که نقش نسخه‌ای اینترنتی از آدرس فرستنده که بر روی پاکت نامه نوشته می‌شود را ایفا خواهد کرد. هرگاه که درخواستی را به سرورهای موجود بر بستر اینترنت ارسال می‌کنید، آدرس IP شما نیز شامل آن خواهد بود.

بر همین اساس، به دلیل آنکه هر درخواست ارسال شده بر بستر اینترنت با یک آدرس IP همراه است، در این میان، هر شخصی که دسترسی لازم برای نظاره کردن درخواست‌های ارسال شده توسط آی‌پی‌ها به سرور را داشته باشد می‌تواند بفهمد که شما در دنیای آنلاین به کجا رفته و با چه شخصی (IPهای دیگر) پیغام رد و بدل می‌کنید. جان کلام اینکه NSA نیز از همین روش برای برنامه‌ی مخفیانه‌ی جمع‌آوری داده‌های خود بهره برده بود که البته همه از جریان فاش شدن آن توسط ادوارد اسنودن اطلاع داریم. این آژانس امنیتی، اطلاعاتی را در خصوص اینکه کدام آدرس IP در حال ارسال درخواست به آدرس دیگر است را جمع آوری کرده تا به ادعای خود آن‌ها به شناسایی ترکیبات محتمل برای شبکه‌های تروریستی بپردازد.

تنظیمات مرور مخفی، می‌تواند از ثبت شدن تاریخچه شما در مرورگر جلوگیری کند اما به هیچ عنوان نمی‌تواند از ارسال شدن IP شما با درخواست‌ها پیشگیری نماید. ارائه‌کننده‌ی سرویس اینترنت شما، الزامات قانونی مقامات محلی و دولتی و هر وب‌سایتی که بتواند کوکی‌های دنبال‌کننده بر روی سیستم نصب نموده یا به تاریخچه‌ی جستجوی شما دست یابد می‌تواند این درخواست‌ها را ردیابی کند. دولت اغلب کشورها نیز اختیارات قانونی لازم برای درخواست تاریخچه‌ی فعالیت‌های ثبت شده‌ی شما را خواهند داشت.

همچنین باید در نظر داشته باشید که هر دانلودی که انجام می‌دهید و هر صفحه‌ای را که در طی مرور مخفی بوکمارک می‌کنید در سیستم شما ذخیره شده و باقی خواهد ماند. اینکه توقع داشته باشید چنین فایل‌های دریافت شده‌ای بصورت خودکار با بسته شدن پنجره‌ی مرور مخفی حذف شوند درست مانند این است که پاکت نامه‌ای را دور انداخته و توقع داشته باشید بسته‌ی ارسال شده با آن نیز از بین برود! فایل دریافت شده اکنون بر روی دیسک سخت سیستم شما قرار گرفته و خلاص شدن از دست آن اقدامی بسیار فراتر از پاک کردن تاریخچه‌ی مرورگر را اقتضا خواهد کرد.

هیچ راهی برای جلوگیری از ارائه‌ی آدرس IP به هنگام ارسال درخواست‌های اینترنتی به سرورها وجود ندارد، اما راه‌هایی برای مخفی نمودن این آدرس فراهم است.

چگونه بصورت مخفی به مرور وب بپردازیم

Tor onion network
Tor که پیش‌تر با نام Onion Router شناخته می‌شد به شبکه‌ای اطلاق می‌شود که به کاربران امکان مرور ناشناس اینترنت را می‌دهد. این برنامه به منظور اعمال چنین رویکردی، ترافیک شما را پیش از متصل کردن به سرور مورد نظر، از پس کامپیوترهای متعددی عبور می‌دهد. در این مقاله قصد تشریح این تکنولوژی را نداریم و تنها هدف ایجاد درک نسبی نسبت به مبحث امنیت در شبکه است. بنابراین بصورت کلی در این شبکه، تنها سیستمی که از نقطه‌ی آغاز و پایان درخواست مطلع خواهد بود سیستم خود شماست. این موضوع باعث می‌شود ترافیک شما بصورت مستقیم به IP شما گره نخورده باشد و حتی NSA نیز با مشکلات عدیده‌ای برای راهیابی به آن روبرو شود.

به یاد داشته باشید که هیچ سیستمی بی‌نقص نیست و هم‌اکنون ممکن است NSA و سایر ارگان‌های امنیتی یا حتی هکرها در حال استفاده از باگ‌ها و نفوذپذیری‌هایی باشند که هیچ‌کس از وجود آن‌ها اطلاع ندارد. مسلما حفره‌ی خونریزی قلبی را به یاد دارید؛ باگی که گفته شد NSA احتمالا از دو سال پیش از کشف آن، از وجودش اطلاع داشته و تلاش کرده با بهره‌ گرفتن از آن به جمع‌آوری اطلاعات و نفوذ به اهداف خود بپردازد. در هر حال تکنولوژی Tor از سال 2005 به این سو وجود داشته و طی این قریب به ده سال، به خوبی هرچه تمام‌تر وظایف خود را به انجام رسانده است.

همچنین باید بدانید که موتورهای جستجو، به خصوص گوگل، تمام اطلاعات جستجوهای شما را به منظور تحلیل، کسب درآمد و ارائه‌ی خدمات بهتر در اکانت شما و نیز در سرورهای خود ذخیره می‌کنند تا نتایج اختصاصی را به شما نمایش دهند. در صورتی که تمایل داشته باشید خود را از این رهگیری شدن جستجوها برهانید، جستجوگر DuckDuckGo یک موتور جستجوی خاص است که اطلاعات شخصی شما را ذخیره نمی‌کند و هیچ داده‌ای را نیز به وب‌سایت‌هایی که از طریق آن بدان‌ها دسترسی پیدا می‌کنید ارسال نمی‌کند. اگرچه وب‌سایت‌ها هنوز متوجه می‌شوند که شما با کدام IP به آن‌ها مراجعه کرده‌اید، اما عبارت مورد جستجوی شما برای رسیدن به آن‌ها را متوجه نخواهند شد؛ چیزی که با سایر موتورهای جستجو به سادگی در اختیار آن‌ها قرار می‌گیرد.

این شیوه از مداخله‌ی کوکی‌ها و ارتباط یافتن عبارات خاص با شما جلوگیری کرده و جستجو با سرویس DuckDuckGo نیز امکان جستجو در اینترنت بدون اعمال شخصی‌سازی بر نتایج حاصل از جستجوهای پیشین را فراهم می‌کند.

دست بالای دست بسیار است، امنیت هیچ گاه مطلق نیست و هر روزه با تلاش‌های بیشتر برای امن‌سازی ارتباطات، تلاش‌های زیادی نیز برای نفوذ به آن‌ها شکل می‌گیرد. اما بطور کلی همیشه توصیه می‌شود که به امنیت شخصی خود اهمیت ویژه‌ای داده و در حد معقول نکاتی که موجب پیشگیری از مشکلات خواهند شد را پیگیری و اعمال کنید.

منتشر شده در اخبار فناوری اطﻼعات

روش نصب و راه اندازی اینترنت ADSL

 

برای استفاده از اینترنت ADSL شما نیاز به یک مودم ADSL دارید که باید آن را تهیه کنید. پس از باز کردن جعبه ی مودم ,  در ابتدا مودم و اتصالات آن را بر اساس کاتالوگ داخل جعبه به کامپیوتر خود متصل می نماییم. سپس مودم را به وسیله ی دکمه ی Power روشن می نماییم .

 حالا به چراغ های روی مودم دقت میکنیم :

 1-       چراغ  Power : این چراغ نشان دهنده ی روشن بودن مودم به صورت صحیح می باشد .این چراغ باید به صورت ثابت روشن باقی بماند . در صورات خاموش بودن چراغ اتصال مودم با برق قطع است .در صورت چشمک زن بودن این چراغ از صحت مودم و آداپتور برق آن اطمینان حاصل کنید.

 2-       چراغ ADSL  : در برخی از مودم ها این چراغ با نام Status  می باشد. این چراغ نشان دهنده ی ارتباط صحیح مودم شما با مرکز ارائه ی سرویس ADSL  می باشد .توجه شود که این چراغ باید به صورت ثابت روشن باقی بماند . در صورت خاموش بودن یا چشمک زدن این چراغ از سالم بودن خط تلفن وصحت کابل های مورد استفاده اطمینان حاصل کنید اگر به نتیجه نرسیدید احتمالا خط شما ( به اصطلاح ) رانژه نشده است یعنی خط شما برای اتصال ADSL سالم نمی باشد و باید با مزکز سرویس دهنده تماس بگیرید . ( توجه کنید که برای اتصال , از خط تلفن مورد استعلام  خود استفاده کنید . )

 3-       چراغ LAN  : این چراغ نشان دهنده ی اتصال صحیح کابل UTP  شما با کارت شبکه ی کامپیوتر شما می باشد . در صورت خاموش بودن آن از اتصال صحیح کابل شبکه  و همچنین از نصب بودن کارت شبکه ی خود اطمینان حاصل کنید.

4-       چراغ USB  : در صورت تمایل , شما می توانید به جای استفاده از کابل شبکه از کابل USB داخل جعبه برای اتصال مودم با کامپیوتر استفاده کنید. در این صورت به جای چراغ  LAN , باید این چراغ روشن شود . در صورات خاموش بودن این چراغ شما باید از اتصال صحیح کابل USB  با کامپیوتر و همچنین سالم بودن پورت USB خود اطمینان حاصل کنید .

در صورتی که موارد بالا همگی OK  بودند شما آماده ی اتصال به اینترنت هستید اما قبل از آن شما باید مودم خود را با توجه به نکات گفته شده ی زیر Config کنید ( با توجه به خصوصیات سرویس دهنده ی ADSL  ) تا مودم شما با شرایط سرویس دهنده سازگار شود .همچنین به کارت شبکه ی خود ip مناسب بدهید .

 

نحوه دادن ip به کارت شبکه :

 شما باید ابتدا از روی دفترچه ی مودم از ip مودم خود مطلع شوید ( معمولا 192.168.1.1 می باشد ). سپس ip کارت شبکه ی خود را به 192.168.1.X  (X  یک عدد بین 2 تا 254 (  تغییر دهید و در قسمت  Default Gateway  , ip مودم خود را وارد کنید ( 192.168.1.1 ) , Subnet Mask  نیز باید 255.255.255.0  ست شود . ( اگر تا کنون این کار را انجام نداده اید به مسیر روبرو بروید :Show all connections    Start / Connect to /   حالا روی    Local Area Connection کلیک راست کنید و Properties  را انتخاب کنید . در پنجره ی باز شده Internet Protocol ( tcp/ip )  را انتخاب و روی Properties  کلیک کنید .حالا گزینه ی use the following ip address  را انتخاب کنید و ip ها را همان گونه که گفته شد ست کنید . )

 

 نحوهConfig  کردن مودم :

 برای Config  کردن مودم یک پنجره ی Explorer باز کنید و در قسمت Address bar  , ip مودم خود ( 192.168.1.1 ) را وارد کنید حالا از شما یک User name  و password  پرسیده می شود که شما باید آن را از دفترچه ی مودم استخراج کنید.پس از دادن User name  و password  مناسب پنجره ی Config  کردن مودم نمایش داده می شود . در این صفحه شما باید برای Config کردن مودم Connection type  را از نوع Bridge  انتخاب کنید و همچنین مقادیر VPI  و VCI را به صورت صحیح وارد کنید ( مقادیر VPI و  VCI  را از مرکز ارائه دهنده ی سرویس ADSL  می توانید بپرسید ) .حالا مقادیر مربوطه را Save  کرده وپنجره ی Config  را Log Out  کنید .

  حالا باید یک Connection از نوع Broadband  ایجاد کنید و Username  و Password  مربوط به Account  خود را وارد کنید و متصل شوید .

 نحوه  ایجاد Connection  از نوع  Broadband به صورت زیر می باشد :

 در مسیر  Show all connections / Create new connection     / Start / Connect to     یک  Connection  به فرم زیر  ایجاد کنید :

 

  1. Next  را بزنید :

 network connection wizard

 

2-Connect to the internet   را انتخاب کنید و کلید Next  را بزنید :

 network connection wizard 

3-set up my connection manually  را انتخاب کنید وNext  را بزنید :

 network connection wizard 

4-Connection  از نوع Broadband  را انتخاب کنید و Next  را بزنید :

 network connection wizard 

5-نام Connection  خود را انتخاب کنید و Next را بزنید :

 network connection wizard 

6-User name  و Password مربوط به Account  خود را وارد نمایید و Next را بزنید :

 network connection wizard 

7-در صورت تمایل تیک قسمت Add a shortcut را برای ایجاد Shortcut از Connection خود بر روی Desktop  را بزنید و سپس کلید Finish را بزنید :

 network connection wizard 

8-حالا با Connection  ایجاد شده به اینترنت متصل شوید .

 در صورتی که  پس از وارد کردن User name  و  Password و زدن کلید اتصال  با Error  مواجه شدید احتمالا Config  مودم شما دچار مشکل می باشد. در صورتی که هنگام اتصال به اینترنت خط تلفن شما دارای نویز می باشد شما می توانید از یک میکرو فیلتردر ابتدای خط استفاده کنید .

منتشر شده در مقالات

شبکه های کامپیوتری:

با افزایش و گسترش موارد استفاده از رایانه ها در امور مختلف نظیر صنعت – تجارت  و آموزش و .... نیاز به اتصال و تبادل اطلاعات بین رایانه های مختلف و استفاده از منابع اطلاعاتی رایانه در جهان پیش از پیش احساس می شود.

با بوجود  آمدن شبکه ای محلی (LAN ,Local Area Network) امکان اتصال چند رایانه و استفاده همزمان از اطلاعات و تجهیزات جانبی میسر شد.

با گسترش شبکه های محلی که معمولاً بطور انحصاری برای اتصال چندین رایانه یک شرکت در نظر گرفته می شود،شبکه های گسترده(Wide Area Network-WAN) برای اتصال رایانه های شبکه های محلی مختلف در مراکز جغرافیایی متفاوت ایجاد گردید.

راه ها و مشکلات مختلفی برای ایجاد شبکه های محلی و یا شبکه های گسترده وجود دارد ولی آنچه موجب پیدایش شبکه های جهانی اینترنت شد اتصال رایانه های مختلف با سیستم های عامل متفاوت برای ارائه خدمات عمومی به استفاده کنندگان بود.

در واقع اینترنت راه حل مناسب ارتباط رایانه های مختلف با سیستم عاملهای مختلف و با سرعت مناسب برای مصرف کنندگان محسوب می شود.

 

ساختمان اینترنت

همانطور که گفته شد اینترنت ارتباط بین رایانه های مختلف با سیستم های عامل متفاوت را میسر می سازد. برای اینکه داده هایی که بین دو یا چند سیستم عامل رد وبدل میشوند قابل شناسایی باشد باید داده های ارسالی بین آنها براساس یک قرار داد مشترک و یا توافق نامه ای یکسان تهیه شوند تا همه  سیستم های عامل قادر به شناسایی و درک این اطلاعات باشند. این قرار داد را (Transmit Control Protocol/Internet Protocol) TCP/IP میگویند .این قرار داد به دو روش TCP و  IP تقسیم شده است.

قرارداد TCP قسمتی از قرار داد است که روش و نظارت ارتباط و جلوگیری از خطای در هنگام ارسال اطلاعات را به عهده دارد  و قسمت IP کار نشانه گذاری روی بسته های اطلاعاتی را به عهده دارد.

این قرار داد در دانشگاه استانفورد ابداع گردید.این قرار داد امروزه بهترین راه برای ارتباط بین شبکه های مختلف تلقی می شود.

در این قرار داد هر رایانه که به شبکه متصل است دارای یک کد یا IP  است که بوسیله این کد در شبکه شناسایی می گردد. هنگامی که اطلاعاتی از یک رایانه به رایانه دیگر در شبکه ارسال می شود قرار داد TCP اطلاعات را به صورت بسته های فشرده و با کدهای اضافی برای خطایابی همراه می کند. در قسمت IP کد فرستنده اطلاعات و گیرنده اطلاعات به این بسته اضافه شده و به شبکه ارسال می گردند.

بر روی خطوط ارتباطی هزاران مسیر دسترسی بین دو رایانه ممکن است وجود داشته باشد.شبکه اینترنت نزدیکترین و یا سریعترین مسیر را برای ارسال اطلاعات در نظر می گیرد.

توجه داشته باشید که هنگام ارسال اطلاعات اگر مسیری غیر قابل عبور تشخیص داده شود اطلاعات باقی مانده می توانند از مسیرهای دیگری که در شبکه موجود هستند مسیریابی شوند و در نهایت کل اطلاعات به رایانه مقصد ارسال شود.

در این هنگام قسمت TCP رایانه مقصد دریافت اطلاعات را به رایانه مبدا اعلام می کند.

آدرسهای IP از یک سری اعداد تشکیل شده اند برای مثال 198.79.88.20 می تواند نشانگر یک شبکه یا یک رایانه باشد.برای آدرس دهی و شناسایی شبکه و یا رایانه از بین آدرسها استفاده می شود. از آنجایی که بخاطر سپردن آدرس IP هر رایانه کار مشکلی است. اینترنت علاوه بر آدرس IP که به یک رایانه می دهد یک اسم هم برای آن در نظر میگیرد.

نحوه کار به اینصورت است که هر نامی به یک آدرس IP مترادف است و یک سیستم بخصوص به نام سیستم نام حوزه(Domain Name Service)DNS کتابخانه ای از آدرس های IP و مترادف های اسمی آنها را در خود دارد.شما برای ارسال اطلاعات یا در یافت اطلاعات از یک رایانه فقط نام آن را ذکر میکنید.در اینترنت رایانه های ویژه ای به نام خدمتگذار سیستم نام حوزه DNS SERVER کار تبدیل و استخراج آدرسهای IP ار نام حوزه ها را انجام می دهند.

پس را ه شناسایی رایانه ها در اینترنت و تبادل اطلاعات بین آنها دانستن آدرس IP(منحصر بفرد و مخصوص یک رایانه)و یا نام آن رایانه است.

سیستم نام حوزه و آدرسهایIP برای شناسایی رایانه ها مورد استفده قرار میگیرند.

رایانه های اصلی(Server) اینترنت که اطلاعات روی آنها قرار گرفه اند به روشهای مختلفی به یکدیگر متصل شده اند. ساده ترین راه ارتباط از طریق خطوط مخابراتی است. با استفاده از خطوط پر سرعت مخابراتی و یا فیبر نوری امکان اتصال رایانه های خدمتگذار اینترنت با یکدیگر میسر است همینطور ارتباطات ماهواره نیز برای این کار در نظر گرفه شده است.

این خدمتگذارها با قرارداد مشترک TCP/IP و استفاده از خطوط ارتباطی اطلاعات خود را با خدمتگذارهای دیگر رد و بدل میکنند.

منتشر شده در مقالات
چهارشنبه, 15 مهر 1394 12:27

سوار بر موج شبکه ؛ Wi-Fi Direct

وای‌فای دایرکت Wi-Fi Direct فناوری نسبتا جدیدی است که برای اولین بار توسط شرکت الینس Alliance به منظور برقراری ارتباطات مستقیم و بدون واسطه دستگاه‌ها در بستر امواج وای‌فای معرفی شد.

نظر به این‌که امروزه تقریبا همه دستگاه‌ها قابلیت‌های وای‌فای دارند و نیز امکان پیاده‌سازی این استاندارد جدید در نرم‌افزارهای کاربردی به‌سادگی صورت می‌گیرد، می‌توان این فناوری را دارای تاثیراتی قابل توجه در دنیای شبکه به‌شمار آورد. در این مقاله کوتاه ویژگی‌ها و قابلیت‌های وای‌فای دایرکت را مرور کرده و نتایج حاصل از سناریوهای عملی را به تصویر می‌کشیم.


بیش از یک دهه از زمان معرفی ۸۰۲٫۱۱ IEEE، طول کشید تا آن به عنوان استاندارد رایج در کاربردهای اینترنتی پذیرفته شود. با این حال به جهت این‌که موفقیت بی‌نظیر فناوری وای‌فای‌ دوام داشته باشد، باید سیر تکاملی‌اش را ادامه داده و در آغوش مجموعه بزرگ‌تری از کاربردها قرار بگیرد. با توجه به توسعه گسترده این فناوری یکی از کاربردهای مفید این است که دستگاه‌ها بتوانند در بستر وای‌فای و بدون نیاز به یک نقطه دسترسی (Access Point) با یکدیگر ارتباط برقرار کنند و این هدفی است که شرکت تولید‌کننده استاندارد وای‌فای دایرکت توجهش را به آن معطوف کرد.

البته پیش از این‌که این فناوری معرفی شود امکان دسترسی مستقیم دستگاه‌ها در بستر ۸۰۲٫۱۱ در حالت عملکرد موضعی (‌ad hoc‌) امکان‌پذیر بود اما این قابلیت هیچگاه همه‌گیر نشد. روش دیگر که با نام اختصاری TDLS (Tunneled Direct Link Setup) شناخته شده و در بستر ۸۰۲٫۱۱z امکان‌پذیر است هم ایرادی داشت و دستگاه‌ها همچنان به نقطه دسترسی AP جهت برقراری ارتباط نیاز داشتند. وای‌فای دایرکت بر خلاف فناوری‌های پیشین رویکردی متفاوت را در پیش گرفته و به جای استفاده از حالت موضعی،‌ بر اساس استاندارد ۸۰۲٫۱۱ برقراری ارتباط را با شبیه‌سازی نقطه دسترسی ممکن می‌کند.

وای‌فای دایرکت از دیدگاه فنی

در یک شبکه متعارف وای‌فای، کلاینت‌ها در بستر WLAN یکدیگر را شناسایی می‌کنند و برقراری ارتباط آنها توسط دستگاه نقطه دسترسی AP ممکن می‌شود. در این روش ارتباطی یک دستگاه با نقش کلاینت عملکردهای کاملا متفاوتی با نقطه دسترسی دارد. بدیع‌بودن فناوری وای‌فای دایرکت به این دلیل است که این نقش‌ها (‌کلاینت و نقطه دسترسی) شکلی پویا دارند، یعنی هر دستگاه خاص را می‌توان به یک کلاینت یا نقطه دسترسی تبدیل کرد. از آن‌جایی که نقطه دسترسی در فناوری دایرکت عملا آن چیزی نیست که در روش متعارف به شکل سخت‌افزاری شاهدش هستیم، آن را نقطه دسترسی نرم (Soft- AP) می‌نامند. نقش‌های اعطا‌شده به دستگاه‌ها در روش دایرکت نقش‌هایی منطقی‌اند یعنی با تغییر فرکانس امکان تغییر نقش فراهم می‌شود.

دستگاه‌هایی که در بستر فناوری وای‌فای دایرکت با هم شبکه می‌شوند را دستگاه‌های نظیر به نظیر‌ (P2P Devices) می‌نامند. یکی از این دستگاه‌ها باید نقش نقطه دسترسی قدیمی را بازی کند و در واقع به عنوان مالک شبکه عمل کند (P2P Group Owner). دستگاه‌های دیگری که از طریق این مالک (‌یا همان AP) با هم در تعامل قرار می‌گیرند را P2P Clients می‌نامیم. ماهیت منطقی نقش‌ها از معماری‌های مختلفی پشتیبانی می‌کنند که نمونه‌ای از آن را در تصویر می‌بینید. در این سناریو دو گروه P2P مشاهده می‌شود. اولین گروه توسط یک گوشی هوشمند که ارتباط ۳G خود را با دو لپ‌تاپ به اشتراک گذاشته، تشکیل شده است؛ گوشی هوشمند در اینجا نقش مالک (P2P Group Owner) را دارد و دو لپ‌تاپ ما هم کلاینت‌های گروه را تشکیل می‌دهند (P2P Clients). کلاینت دوم ( لپ‌تاپ دوم) جهت توسعه بستر شبکه یک گروه دوم P2P را با پرینتر تشکیل داده است. در اینجا می‌توان به خوبی به ماهیت پویای وای‌فای دایرکت پی برد‌: لپ‌تاپ دوم می‌تواند با زمان‌بندی مناسب نقش خود را از کلاینت به نقطه دسترسی تغییر دهد.



دستگاه‌های موجود در هر گروه باید توسط الگوریتم‌هایی یکدیگر را شناسایی کنند و در بین خود نقطه دسترسی را پیدا کنند. نقطه دسترسی هم با سیستم آدرس‌دهی پویای خود (DHCP) به هر یک از اعضای گروه یک آدرس آی‌پی اختصاص می‌دهد تا برقراری ارتباط امکان‌پذیر شود. با آغاز مرحله شناسایی الگوریتم‌های تامین امنیتی کارشان را شروع می‌کنند به این معنی که از کاربران وارد‌کردن پین کد و یا فشردن دکمه‌ای خاص در‌خواست می‌شود.


کاربردهای عملی



فناوری وای‌فای دایرکت به‌دیل مناسبی برای بلوتوث به‌شمار می‌رود چرا که در این مورد علاوه بر افزایش سرعت انتقال فایل فاصله برقراری ارتباط هم بیشتر است. همان‌طور که اشاره کردیم برقراری ارتباط دستگاه‌های یک گروه توسط وای‌فای دایرکت با تخصیص آدرس آی‌پی به آنها صورت می‌گیرد و این موضوع بزرگ‌ترین تفاوت بین بلوتوث و دایرکت است. در حالی که فناوری بلوتوث جهت انتقال تصویر، کارت ویزیت و موارد مشابه به‌کار می‌رود در وای‌فای دایرکت با یک کانال آی‌پی روبه رو هستیم. از همین جهت نیاز به برنامه‌هایی است که یک چنین کانالی را ایجاد کنند.

مزیت عملی این رویکرد این است که ایجاد شبکه و انتقال فایل با دستگاه‌هایی که با وای‌فای سازگاری دارند مثل تلویزیون،‌ به‌سادگی انجام می‌شود. اما از سوی دیگر این سناریوها بدون وجود نرم‌افزارهای مربوط کار نمی‌کنند و از جهاتی در شرایط ساده‌تر استفاده از بلوتوث روشی کاراتر خواهد بود.



کاربرد این فناوری محدود به انتقال فایل و یا اشتراک‌گذاری‌هایی که هر روزه با آن‌ها سر و کار داریم محدود نمی‌شود. شرکت جنرال موتورز چندی پیش اعلام کرده که با استفاده از این فناوری اطلاعات مورد نیاز رانندگان را در اختیارشان قرار می‌دهد و از این طریق از تصادف‌های بالقوه جلوگیری خواهد کرد. این فناوری در اتوموبیل افراد نصب شده و با تشخیص این‌که راننده به یک اتوموبیل دیگر و یا عابر پیاده نزدیک می‌شود به راننده هشدار می‌دهد. این شرکت پیش از این در محصولاتش از فناوری دیگری به نام DSRC (‌ارتباطات کوتاه برد اختصاصی) استفاده می‌کرد. اما از آن‌جایی که تعبیه این سیستم برای عابرین و دیگر راننده‌ها کاریست غیر ممکن، جنرال موتورز ترجیح داده تا از وای‌فای دایرکت که امکان نصب روی گوشی‌های هوشمند امروزی را دارد، استفاده کند. افزون بر این فناوری ارتباطی قبلی اطلاعات را با تاخیری نزدیک به هشت‌ثانیه به سیستم‌های شبکه منتقل می‌کرد و از این‌رو تاخیر کوتاه یک ثانیه‌ای دایرکت آن را به گزینه بهتری تبدیل کرده است. در واقع رانندگان با داشتن این نوع ارتباط می‌توانند پیش از این‌که عابر و یا دوچرخه‌سواری به زاویه دید آنها بیاید از حضورش مطلع شوند.

منتشر شده در اخبار فناوری اطﻼعات

انواع شبکه های کامپیوتری :

1- شبكه هاي Peer to Peer يا هم سطح
2- شبكه هاي Client And Server يا همراه با سرور
كه در حال حاضر به شبكه هاي همسطح مي پردازيم.

انواع شبكه هاي Peer To Peer :

1- شبكه كردن با كارت شبكه
2- شبكه كردن با Direct Parallel(LPT) و Communication Port يا از طريق كابل نول مودم
3- شبكه كردن با مودم
شبكه كردن كامپيوترها از طريق كارت شبكه :

در اين روش به قطعات سخت اقزاري زير نياز داريم:

1- تعدادي كامپيوتر كه هر كدام مجهز به كارت شبكه باشند
2- سوئيچ (براي ارتباط 3 كامپيوتر به بالا)
3- كابل كت كراس اور (براي ارتباط 2 كامپيوتر بدون سوئيچ)
4- كابل كت ساده (براي ارتباط كامپيوترها به وسيله سوئيچ)

بعد از تهيه قطعات سخت اقزاري كه بسيار نيز ارزان بوده و تهيه آنها آسان ميباشد نوبت به تنطيم سيستم عامل براي شناسايي كامپيوترهاي موجود در شبكه ميباشد.

براي اينكار در ويندوز XP روشهاي وجود دارد كه اين كار را براي ما به صورت اتوماتيك انجام ميدهد وهم از روش دستي، در این مقاله از روش دستی كه بسيار ساده بوده و تاثبر يادگيري را زياد ميكند استفاده ميكنم.

براي شروع روي آيكون My Network Places كليك راست ميكنيد و گزينه آخر يعني Properties را انتخاب ميكنيد.

بعد از اين كار وارد صفحه Network Connection ميشويد در اينجا بر روي Local Area Connection خود كليك راست ميكنيد و گزينه Properties را انتخاب ميكنيد.

و بعد از وارد شدن در اين مرحله ما بايد از يك سري قانون يا پروتكل استفاده كنيم تا از اين طريق بتوانيم به هر كامپيوتر يك شناسه يا IP بدهيم.

IP چيست ؟                       
IP مخفف اينترنت پروتكل است و در واقع مانند ساير پروتكل ها يك زبان مشترك بين كامپيوترها براي برقراري ارتباط است.
اصطلاح عاميانه IP كه بين اكثر كاربران و حتي سرويس دهندگان مطرح است به معني IP Number و يا IP Address مي باشد. من هم در اين مقاله از IP به جاي IP Address استفاده مي كنم.
حال مي رسيم به سوال اصلي و آن اين كه IP چيست ؟ 
IP به زبان ساده , عددي است كه در بدو ورود به اينترنت به كامپيوتر شما اختصاص مي يابد تا كامپيوتر شما در دنياي اينترنت قابل شناسايي باشد. 
اين عدد , بايد يك عدد منحصر به فرد باشد. در واقع هيچگاه نبايد بتوانيد دو IP يكسان در اينترنت بيابيد. البته مي يابيد. قبل از اينكه بگويم چرا گاهي اوقات در اينترنت دو و يا چند IP يكسان يافت مي شود , فرق Dynamic IP و Static IP را مي گويم.
شايد شنيده باشيد كه بسياري از سرويس دهندگان اينترنت از اختصاص دادن IP Valid به كاربران سخن مي گويند. در اصل اين نوع IP وجود ندارد. 
و در واقع هر IP به صورت XXX.XXX.XXX.XXX كه هر X مي تواند عددي بين 0 تا 255 باشد , يك Valid IP مي باشد.
(البته لازم به ذكر است كه با توجه به رشد ناگهاني اينترنت تعداد IP ها با فرمت بالا جوابگوي همگان نمي باشد از اينرو به زودي فرمت IP ها به صورت XXX.XXX.XXX.XXX.XXX.XXX كه تشكيل شده از 6 block مي باشد در مي آيند. ) بهتر است به جاي IP Valid از عبارت IP حقيقي و يا مجازي استفاده شود. 

IP ها يا Dynamic هستند و ياStatic .

Dynamic IP :عددي است كه هر گاه شما به اينترنت وارد مي شويد به كامپيوتر شما اختصاص داده مي شود. و امكان دارد در هر تماس خود با اينترنت IP شما تغيير كند. تمام سرويسهاي Dial-Up و بعضي از سرويسهاي كابلي و يا DSL ها از اين نوع IP استفاده مي كنند.
Static IP  :عددي است كه به كامپيوتر شما اختصاص دارد و هيچ گاه تغيير نمي كند. اگر شما از طريق روشي به اينترنت وصل هستيد كه هميشه Online مي باشيد , احتمالا از اين نوع IP استفاده مي كنيد.

در اينترنت نه تنها كامپيوتر كاربران داراي IP مي باشند بلكه سرويس دهندگان و سايت ها نيز IP دارند. 
معمولا سرويس دهندگان يك بازه (Range), از IP ها را به خود اختصاص مي دهند و آنها را بين كاربران خود تقسيم مي كنند. و البته تمام اطلاعات مربوط به اختصاص يافتن IP ها به سرويس دهندگان و سايتها در جايي در اينترنت ذخيره مي شود. كه جلوتر چگونگي دستيابي به آن را مي گويم. 

آيا سرويس دهنده اي مي تواند , با تعداد محدودي IP به كليه كاربران خود سرويس دهد ؟

بله سرويس دهنده مي تواند با استفاده از چند IP محدود به كليه كاربران خود سرويس دهد. بدين صورت كه با درست نمودن IP هاي مجازي و يك Proxy Server درخواستهاي كاربران را دريافت نمايد و آن را از طريق IP اصلي خود به اينترنت بفرستد و پس از بازگشت اطلاعات نيز به همان صورت داده ها را به كاربر برساند. البته اين پروسه پيچيده اي است كه من سعي نمودم به زبان ساده بيان نمايم. به همين دليل در گذشته كه اينترنت و فن آوري اطلاعات به وسعت امروز در ايران پيش نرفته بود , گاهي اوقات افرادي را مي يافتيد كه IP آنها با IP شما يكي است. هنوز هم برخي از سرويس دهندگان از همين روش استفاده مي نمايند. به همين خاطر است كه گاهي در هنگام ورود براي اولين بار به سايتهايي كه برخي IP ها را Block مي نمايند مراجعه مي نماييد, با اخطاري مواجه مي شويد مبني بر اينكه IP شما قبلا Block شده است. 
امروزه سرويس دهندگان با استفاده از روشهاي مختلفي نظير IP Pooling و ... به كاربران Dynamic IP هاي واقعي مي دهند. 
بديهي است براي استفاده از سرويس هاي Instant Messaging احتياج به IP هاي واقعي داريد. 
حتما متوجه شده ايد كه هر سرويس دهنده (ISP), در آن واحد مي داند كه كدام IP به چه كاربري اختصاص دارد. و اگر Database مربوط به كاربران و IP ها را نگهداري نمايد , مي توان فهميد كه در تاريخ و زمان خاص چه كسي از كدام IP استفاده نموده است.

 

به طور کلي کار هايي که بايد انجام دهيد تا يک شبکه (( مرده)) را ((زنده)) کنيد و به بهره برداري از ان بپر دازيد ، از اين قرار است : 

نام گذاري کامپيوتر 
دادن آدرس IP 
به اشتراک گذاشتن فايل ها 
به اشتراک گذاشتن چاپگر 
انجام تنظيمات امنيتي 
به اشتراک گذاشتن اتصال اينترنت 

نام گذاري کامپيوتر: 
بعد از نصب سخت افزار هاي مورد نياز براي راه اندازي شبکه ، نوبت به نصب نرم افزار هاي آن مي رسد. 
در اولين قدم بايد براي تک تک کامپيوتر هاي موجود در شبکه خود اسمي منحصر به فرد و غير تکراري انتخاب کنيد . 
علاوه بر اسم کامپيوتر اسم گروه کاري يا WORK GROUP هم مهم است . تمام کامپيوتر هاي يک شبکه بايد عضو يک گروه کاري باشند . 


آدرس IP :
آدرس IP نشاني هر کامپيوتر در شبکه است . کامپيوتر از طريق اين نشاني است که يکديگر را در شبکه پيدا مي کنند . 
در هر شبکه آدرس IP هر کامپيوتر بايد منحصر به فرد و غير تکراري باشد . 
آدرس IP در واقع يک شماره چهار قسمتي است . هر قسمت عددي از 0 تا 255 است که با علامت نقطه از قسمت بعدي جدا مي شود . 
مثلا 127.0.0.1 يک آدرس IP است . مفهوم ديگر Subnet Mask است در يک شبکه کوچک ، subnet mask را به صورت 255.255.255.0 تعيين مي کنيم . 
در يک شبکه کوچک ، براي تمام کامپيوتر ها سه قسمت اول آدرس IP را يکسان مي گيريم و فقط قسمت چهارم را براي هر کامپيوتر عدد متفاوتي را در نظر مي گيريم . 

مثلا در کامپيوتر اول آدرس 192.168.0.1 و براي کامپيوتر دوم آدرس 192.168.0.2 را مي نويسيم و به همين ترتيب در بقيه کامپيوتر ها قسمت چهارم آدرس IP را عدد متفاوتي را مي دهيم . 


در ويندوز xp : 
براي نام گذاري کامپيوتر در ويندوز اکس پي اين مراحل را دنبال کنيد : 

1- پنجره control panel را باز کنيد 
2 - اگر حالت نمايش آيکون ها به صورت کلاسيک نيست روي لينک classic new کليک کنيد . در اين حالت بر نامه system را اجرا کنيد . 
3 -در کادر محاوره ظاهر شده صفحه computer name را انتخاب کنيد 
4- همان طور که ملاحظه مي کنيد کامپيوتر يک اسم کامل دارد و يک گروه کاري . روي دکمهchangکليک کنيد تا کادر محاوره بعدي ظاهر شود . 
5- در کادر اول اسمي را تايپ کنيد که مي خواهيد به کامپيوتر تان اختصاص دهيد . اين اسم هر چيزي مي تواند باشد ، فقط نبايد تکراري باشد . مثلا اسم کامپيوتر اول را pc1 بگذاريد . 
6- در کادر دوم اسمي را که مي خواهيد به گروه کاري خود اختصاص دهيد وارد کنيد .مثلا My office يا My Home يا هر چيز ديگر . حتي خود Work Group هم بد نيست . 
7- در پايان OK و دوباره OK را بزنيد . اگر ويندوز خواست ري استارت کند قبول کنيد . 

ویندوز ۷

برای تغییر آدرس آی پی کامپیوتر در ویندوز ۷ ، عبارت شبکه و به اشتراک گذاشتن(network and sharing) را در جعبه جستجوی منوی استارت تایپ کنید و هنگامی که برنامه Network and Sharing Center در بالای کادر جستجو ظاهر شد بر روی ان کلیک کنید.


بعد هنگامی که «مرکز شبکه و به اشتراک گذاری» باز شد ، بر روی تغییر تنظیمات آداپتور(Change adapter settings) کلیک کنید.

بر روی آداپتور محلی(local adapter) خود راست کلیک کرده و Properties را انتخاب کنید.

در پنجره Local Area Connection Properties  این گزینه  را پیدا کرده: Internet Protocol Version 4 (TCP/IPv4) بر روی ان کلیک کنید تا آبی شود سپس  بر روی دکمه Properties. کلیک کنید.

حالا دکمه های رادیویی دومی که چنین عبارتی است: Use the following IP address را انتخاب کنید و به ترتیب آی پی آدرس، ماسک زیر شبکه(Subnet mask) و دروازه پیش فرض (Default gateway) مطابق با راه اندازی شبکه خود را وارد کنید. سپس باید آدرس سرور دی ان اس ترجیحی (Preferred)و جایگزین(Alternate) را وارد کنید. در تصویر زیر همانطور که ملاحظه می کنید چون ما قصد استفاده از یک شبکه خانگی را داشتیم در نتیجه ترجیح دادیم از کلاس پیکربندی شبکه C (کلاس ساده) و دی ان اس گوگل (Google DNS)استفاده کنیم.

در آخر کنار گزینه Validate settings upon exit ( تایید تنظیمات بالا به محض خارج شدن از پنجره) تیک بزنید تا ویندوز بتواند هر گونه مشکل احتمالی در مورد آدرس هایی که شما وارد کرده اید پیدا کند. وقتی که این کار به پایان رسید و ویندوز مشکلی پیدا نکرد  ok کنید.

حالا می توانید از پنجره Local Area Connections Properties نیز با زدن close خارج شوید.


به این ترتیب شبکه کوچک شما شکل گرفته است بقیه تنطیمات بسته به کاربرد قابل انجام است.

در پایان باید این نکته را بیان نمود که نرم افزار حسابداری پارمیس تحت شبکه قابل اجرا می باشد و کاربران متعدد همزمان می توانند با نرم افزار حسابداری کار کنند ، طریقه انجام بسیار ساده می باشد ، تمامی کامپیوترهایی که تحت عنوان کاربر تعریف می شوند اطلاعات را از روی کامپیوتر سرور می خوانند و همزمان با هم تغییرات را روی سیستم سرور ذخیره می نمایند . تنظیمات خاصی برای شبکه کردن سیستم ها نیاز نمی باشد تمامی مراحلی که در بالا ذکر شده است و اینکه فایل parmis accounting  در سیستم سرور حتما share  شود و دسترسی ها کاملا انجام شود . پس با یک تنظیمات ساده در کمترین زمان ممکن می توان از نرم افزار حسابداری پارمیس در سیستم های شبکه نز بهره برد و از بابت اطلاعات خود هیچ گونه نگرانی نداشته باشیم . برای راهنمایی و کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه می توانید با واحد پشتیبانی نرم افزار حسابداری پارمیس در تماس باشید.

منتشر شده در مقالات

نسخه 4 آدرس‌های عددی اینترنتی تنها می‌توانست حدود 4.3 میلیارد آدرس اینترنتی ایجاد کند اما نسخه 6 این پروتکل می‌تواند از دو هزار و 128 میلیارد آدرس اینترنتی پشتیبانی کند و بر این اساس IPهای (Internet Protocol) بیش‌تری ایجاد شود.

آدرس‌های عددی اینترنتی (IP Addresses) با هدف هدایت و نظارت بر خدمات اینترنت و اینترانت و کاهش وابستگی به شبکه جهانی اینترنت ساماندهی می‌شود.

با اتمام ظرفیت نسخه 4 در فضای مجازی، آدرس‌های عددی و استفاده از IPV6، آدرس‌های عددی اینترنتی ساماندهی می‌شوند، این خبری بود که دی‌ماه سال گذشته وزیر ارتباطات وقت در توضیح آخرین وضعیت و ساماندهی آدرس‌های عددی اینترنتی اعلام کرد.

وزیر سابق ارتباطات و فناوری اطلاعات در این باره گفته بود که در سطح جهانی برای دریافت دامین‌های جدید و سطح بالا در شرایط حاضر فضایی به صورت محدود ایجاد شده و طی چهار یا پنج ماه، اگر دستگاه‌های اجرایی چنین درخواستی دارند می‌توانند از طریق وزارت ارتباطات اقدام کنند.

تقی پور همچنین درباره ساماندهی آدرس‌های عددی اینترنتی بیان کرده بود که این موضوع یک مساله جدی و مهم است که با افزایش تعداد کاربران ارتباطی و درخواست برای استفاده از خدماتی همچون وای فای، وایمکس، RFID و بلوتوث و نیز اتمام ظرفیت نسخه 4 آدرس‌های عددی در دنیا، استفاده از پروتکل IPV6 به‌عنوان بهترین راه‌حل با حداکثر ظرفیت در دستور کار قرار گرفته است.

پشتیبانی دو هزار میلیارد آدرس عددی با نسخه 6

سیستم جدید آدرس‌دهی IPV6 می‌تواند تعداد آدرس‌های اینترنتی را نسبت به IPV4 تا چندین برابر افزایش دهد و کمیسیون تنظیم مقررات ارتباطات کشور نیز با اتمام توزیع نسخه 4 آدرس‌های عددی اینترنتی در کل دنیا و مقدمات کار برای مهاجرت به نسخه 6 این پروتکل ارتباطی، آیین‌نامه ساماندهی آدرس‌های اینترنتی IP Addresses را تصویب کرد.


شناسایی صاحبان کلیه IP آدرس‌های کشور

اخیرا معاون سازمان فناوری اطلاعات ایران به شناسایی صاحبان کلیه IP آدرس‌ها به ایسنا خبر داد و گفت: در حال حاضر 9 میلیون IP آدرس از طریق سازمان رایپ شناسایی و در اختیار قرار گرفتند.

علی‌اصغر انصاری در این باره اظهار کرده بود که کلیه LRIها براساس مصوبه 106 کمیسیون تنظیم مقررات ارتباطات و مصوبه 120 سازمان تنظیم مقررات ارتباطات ابلاغ شده و متقاضیان به سامانه مراجعه کردند.

معاون توسعه IT سازمان فناوری اطلاعات ایران تصریح کرد: این فعالیت مهلت تمام شده ندارد و همچنین ظرفیت برای ثبت بی‌نهایت است و در حال مهاجرت به IP آدرس‌های نسخه 6 به عنوان یکی از منابعی که زیرساخت کشور نیاز دارد هستیم، چرا که توزیع نسخه 4 در سال 2009 تمام شده است.

منتشر شده در اخبار فناوری اطﻼعات
خبرنامه
خبرنامه پارمیس
با عضویت در خبرنامه آخرین اخبار و اطلاعیه های پارمیس را در ایمیل خود دریافت نمایید.

افتخارات پارمیس

جوایز و افتخارات پارمیس