شبکه های کامپیوتری:

با افزایش و گسترش موارد استفاده از رایانه ها در امور مختلف نظیر صنعت – تجارت  و آموزش و .... نیاز به اتصال و تبادل اطلاعات بین رایانه های مختلف و استفاده از منابع اطلاعاتی رایانه در جهان پیش از پیش احساس می شود.

با بوجود  آمدن شبکه ای محلی (LAN ,Local Area Network) امکان اتصال چند رایانه و استفاده همزمان از اطلاعات و تجهیزات جانبی میسر شد.

با گسترش شبکه های محلی که معمولاً بطور انحصاری برای اتصال چندین رایانه یک شرکت در نظر گرفته می شود،شبکه های گسترده(Wide Area Network-WAN) برای اتصال رایانه های شبکه های محلی مختلف در مراکز جغرافیایی متفاوت ایجاد گردید.

راه ها و مشکلات مختلفی برای ایجاد شبکه های محلی و یا شبکه های گسترده وجود دارد ولی آنچه موجب پیدایش شبکه های جهانی اینترنت شد اتصال رایانه های مختلف با سیستم های عامل متفاوت برای ارائه خدمات عمومی به استفاده کنندگان بود.

در واقع اینترنت راه حل مناسب ارتباط رایانه های مختلف با سیستم عاملهای مختلف و با سرعت مناسب برای مصرف کنندگان محسوب می شود.

 

ساختمان اینترنت

همانطور که گفته شد اینترنت ارتباط بین رایانه های مختلف با سیستم های عامل متفاوت را میسر می سازد. برای اینکه داده هایی که بین دو یا چند سیستم عامل رد وبدل میشوند قابل شناسایی باشد باید داده های ارسالی بین آنها براساس یک قرار داد مشترک و یا توافق نامه ای یکسان تهیه شوند تا همه  سیستم های عامل قادر به شناسایی و درک این اطلاعات باشند. این قرار داد را (Transmit Control Protocol/Internet Protocol) TCP/IP میگویند .این قرار داد به دو روش TCP و  IP تقسیم شده است.

قرارداد TCP قسمتی از قرار داد است که روش و نظارت ارتباط و جلوگیری از خطای در هنگام ارسال اطلاعات را به عهده دارد  و قسمت IP کار نشانه گذاری روی بسته های اطلاعاتی را به عهده دارد.

این قرار داد در دانشگاه استانفورد ابداع گردید.این قرار داد امروزه بهترین راه برای ارتباط بین شبکه های مختلف تلقی می شود.

در این قرار داد هر رایانه که به شبکه متصل است دارای یک کد یا IP  است که بوسیله این کد در شبکه شناسایی می گردد. هنگامی که اطلاعاتی از یک رایانه به رایانه دیگر در شبکه ارسال می شود قرار داد TCP اطلاعات را به صورت بسته های فشرده و با کدهای اضافی برای خطایابی همراه می کند. در قسمت IP کد فرستنده اطلاعات و گیرنده اطلاعات به این بسته اضافه شده و به شبکه ارسال می گردند.

بر روی خطوط ارتباطی هزاران مسیر دسترسی بین دو رایانه ممکن است وجود داشته باشد.شبکه اینترنت نزدیکترین و یا سریعترین مسیر را برای ارسال اطلاعات در نظر می گیرد.

توجه داشته باشید که هنگام ارسال اطلاعات اگر مسیری غیر قابل عبور تشخیص داده شود اطلاعات باقی مانده می توانند از مسیرهای دیگری که در شبکه موجود هستند مسیریابی شوند و در نهایت کل اطلاعات به رایانه مقصد ارسال شود.

در این هنگام قسمت TCP رایانه مقصد دریافت اطلاعات را به رایانه مبدا اعلام می کند.

آدرسهای IP از یک سری اعداد تشکیل شده اند برای مثال 198.79.88.20 می تواند نشانگر یک شبکه یا یک رایانه باشد.برای آدرس دهی و شناسایی شبکه و یا رایانه از بین آدرسها استفاده می شود. از آنجایی که بخاطر سپردن آدرس IP هر رایانه کار مشکلی است. اینترنت علاوه بر آدرس IP که به یک رایانه می دهد یک اسم هم برای آن در نظر میگیرد.

نحوه کار به اینصورت است که هر نامی به یک آدرس IP مترادف است و یک سیستم بخصوص به نام سیستم نام حوزه(Domain Name Service)DNS کتابخانه ای از آدرس های IP و مترادف های اسمی آنها را در خود دارد.شما برای ارسال اطلاعات یا در یافت اطلاعات از یک رایانه فقط نام آن را ذکر میکنید.در اینترنت رایانه های ویژه ای به نام خدمتگذار سیستم نام حوزه DNS SERVER کار تبدیل و استخراج آدرسهای IP ار نام حوزه ها را انجام می دهند.

پس را ه شناسایی رایانه ها در اینترنت و تبادل اطلاعات بین آنها دانستن آدرس IP(منحصر بفرد و مخصوص یک رایانه)و یا نام آن رایانه است.

سیستم نام حوزه و آدرسهایIP برای شناسایی رایانه ها مورد استفده قرار میگیرند.

رایانه های اصلی(Server) اینترنت که اطلاعات روی آنها قرار گرفه اند به روشهای مختلفی به یکدیگر متصل شده اند. ساده ترین راه ارتباط از طریق خطوط مخابراتی است. با استفاده از خطوط پر سرعت مخابراتی و یا فیبر نوری امکان اتصال رایانه های خدمتگذار اینترنت با یکدیگر میسر است همینطور ارتباطات ماهواره نیز برای این کار در نظر گرفه شده است.

این خدمتگذارها با قرارداد مشترک TCP/IP و استفاده از خطوط ارتباطی اطلاعات خود را با خدمتگذارهای دیگر رد و بدل میکنند.

منتشر شده در مقالات
چهارشنبه, 15 مهر 1394 12:25

ایجاد امنیت در شبکه های بی سیم

ایجاد امنیت در شبکه های بی سیم  

یکی از تکنیک های جالب امروزی امکان شبکه کردن سیستم ها از طریق اتصال آنها با کابل است و که در بعضی موارد یا اکثر  موارد بسیار پرکاربرد است وعملا  سرعت کار ما را افزایش میدهد ولی یکی از تکنولوژی های جالب روز دنیا که توجه افراد را به سوی خود جلب کرده شبکه کردن سیستم ها بدون استفاده از کابل کشی است علاوه بر جذابیتی که این تکنولوژی دارد مسئله قابل توجه آن رضایتمندی افرادی است که در آن استفاده میکنند .

اگر شما هم یکی از کاربران اینترنت باشید و یک مودم وای فای در منزل یا محل کارخود داشه باشید که از طریق آن بخواهید به اینترنت وصل شوید باید برای اتصال و شارژ آن ماهانه مبلغی را پرداخت نمایید.

پس مطمئنا دوست ندارید کسی به شبکه وای فای شما متصل شده و از اینترنت شما استفاده کند !

اگر شما از نرم افزار حسابداری پارمیس استفاده میکنید قطعا سایر اسناد و شماره حساب های بانکی خود را در آن ثبت کردید ! که از قابلیت های فوق العاده این نرم افزار این است که علاوه بر کارکردن روی سیستم هایی که از طریق کابل کشی به هم اتصال دارند میتواند بر روی شبکه های وای فای نیز کار کند ! پس قطعا  این موضوع برای شما حائز اهمیت است که امنیت شبکه خود را بالا ببرید.

شبکه های بیسیم  با سیگنال های رادیویی کار میکنند بنابراین ضعف های امنیتی مختص به خود را دارند.

هنگام پسورد گذاشتن روی شبکه وای فای خود سعی کنید پسورد کمتر از 8 کاراکتر قرار ندهید چون با ترکیب یک سری عدد و کاراکتر که دیکشنری نام دارد میتوانند به راحتی رمز عبور شما را پیدا کنند !

یکی از راه های امن نگه داشتن شبکه های بی سیم قرار دادن پسورد روی شبکه است که هرجه این پسورد قوی تر و پیچیده تر باشد دستیابی به آن مشکل تر میشود.

اما به خاطر داشته باشید هر رمز نگاری نمیتواند امنیت شبکه شما را بالا ببرد ! به عنوان مثال رمز گذاری نوع  WEPاز همین نوع رمز نگاری ها است که به راحتی دور زده میشود !

در روترهایی که امروزه عرضه میشود امکان رمز گذاری از نوع WEP  وجود دارد اما این امکان بیشتر برای دستگاه های قدیمی استفاده میشود و امکان استفاده از روش های WAPو WAP2 را ندارند.

اگر شما از دستگاه های به روز شده استفاده می كنید بهتر است به جای استفاده از WEP از WPA یا WAP استفاده کنید.

اما اگر از دستگاه های قدیمی استفاده میکنید و فقط میتوانید از WEP یا WPA استفاده كنید می توانید با آپدیت کردن دستگاه خود، امكان استفاده از WPA2 را نیز به دستگاه خود اضافه کنید.

هر دستگاهی كه میتواند به شبکه وای فای  متصل شود یک شناسه منحصر به فرد دارد که MAC address نام دارد. به عنوان مثال میتوان از لپ تاپ، گوشی هوشمند، تبلت ها و ... نام برد .

هر دستگاهی كه به اینترت و یا شبکه وای فای شما متصل شود و از آن استفاده کند، مك آدرس آن دستگاه در روتر شما ثبت می شود. در صورتی كه شما در اطراف خود با افرادی مواجه باشید كه به دانلود كردن و یا استفاده اینترت علاقه بسیاری داشته باشند، روترها به شما اجازه می دهند تا مک آدرس ها را فیلتر کرده و اجازه دسترسی به شبکه تان را ندهید. این روش برای امنیت شما در برابر افراد عادی جوابگو است اما افرادی حرفه ای که در بحث امنیت شبکه تجربه دارند، می توانند به راحتی مک آدرس هایی که به شبکه شما متصل شده اند را پیدا کند و مک آدرس دستگاه خود را به یکی از مک آدرس های مجاز تغییر دهد و به شبکه شما متصل شود.

بهتر است که رمز عبورتان بین 15 تا 20 کراکتر باشد. همچنین این پسورد باید ترکیبی از حروف بزرگ و کوچک، اعداد و نشانه ها باشد تا حدس زدن آن تقریبا غیر ممکن شود.

بسیاری از روترها به شما اجازه می دهند تا بتوانید نام شبكه یا SSID را پنهان كنید. با این كار شاید امنیت را برای شبكه خود برقرار كنید اما در این روش مشكلی وجود دارد كه آن این است كه زمانی كه شما نام شبكه خود را پنهان می كنید كامپیوتر شما قادر به یافتن آن نخواهد بود، و دائما نام شبكه شما را برای یافتن منتشر خواهد كرد. با این كار نام شبكه شما برای كامپیوترهای دیگر آشكار خواهد شد و ممكن است مشكلات امنیتی را برای شما ایجاد كند؛ اگرچه نرم افزارهای کنترل ترافیک شبکه های بی سیم می توانند به راحتی SSID مربوط به شبکه شما را تشخیص دهند.

همچنین به خاطر داشته باشید اگر شبکه شما وای فای باشد در صورتی که امنیت شبکه شما پایین هم باشد اگر از نرم افزار حسابداری پارمیس استفاده میکنید این اطمینان را داشته باشید که پارمیس امنیت اطلاعات شما را حفظ میکند و اطلاعات فقط و فقط روی سیستم خود شما و با قفل خود شما قابل دسترسی خواهد بود.

منتشر شده در مقالات

انواع شبکه های کامپیوتری :

1- شبكه هاي Peer to Peer يا هم سطح
2- شبكه هاي Client And Server يا همراه با سرور
كه در حال حاضر به شبكه هاي همسطح مي پردازيم.

انواع شبكه هاي Peer To Peer :

1- شبكه كردن با كارت شبكه
2- شبكه كردن با Direct Parallel(LPT) و Communication Port يا از طريق كابل نول مودم
3- شبكه كردن با مودم
شبكه كردن كامپيوترها از طريق كارت شبكه :

در اين روش به قطعات سخت اقزاري زير نياز داريم:

1- تعدادي كامپيوتر كه هر كدام مجهز به كارت شبكه باشند
2- سوئيچ (براي ارتباط 3 كامپيوتر به بالا)
3- كابل كت كراس اور (براي ارتباط 2 كامپيوتر بدون سوئيچ)
4- كابل كت ساده (براي ارتباط كامپيوترها به وسيله سوئيچ)

بعد از تهيه قطعات سخت اقزاري كه بسيار نيز ارزان بوده و تهيه آنها آسان ميباشد نوبت به تنطيم سيستم عامل براي شناسايي كامپيوترهاي موجود در شبكه ميباشد.

براي اينكار در ويندوز XP روشهاي وجود دارد كه اين كار را براي ما به صورت اتوماتيك انجام ميدهد وهم از روش دستي، در این مقاله از روش دستی كه بسيار ساده بوده و تاثبر يادگيري را زياد ميكند استفاده ميكنم.

براي شروع روي آيكون My Network Places كليك راست ميكنيد و گزينه آخر يعني Properties را انتخاب ميكنيد.

بعد از اين كار وارد صفحه Network Connection ميشويد در اينجا بر روي Local Area Connection خود كليك راست ميكنيد و گزينه Properties را انتخاب ميكنيد.

و بعد از وارد شدن در اين مرحله ما بايد از يك سري قانون يا پروتكل استفاده كنيم تا از اين طريق بتوانيم به هر كامپيوتر يك شناسه يا IP بدهيم.

IP چيست ؟                       
IP مخفف اينترنت پروتكل است و در واقع مانند ساير پروتكل ها يك زبان مشترك بين كامپيوترها براي برقراري ارتباط است.
اصطلاح عاميانه IP كه بين اكثر كاربران و حتي سرويس دهندگان مطرح است به معني IP Number و يا IP Address مي باشد. من هم در اين مقاله از IP به جاي IP Address استفاده مي كنم.
حال مي رسيم به سوال اصلي و آن اين كه IP چيست ؟ 
IP به زبان ساده , عددي است كه در بدو ورود به اينترنت به كامپيوتر شما اختصاص مي يابد تا كامپيوتر شما در دنياي اينترنت قابل شناسايي باشد. 
اين عدد , بايد يك عدد منحصر به فرد باشد. در واقع هيچگاه نبايد بتوانيد دو IP يكسان در اينترنت بيابيد. البته مي يابيد. قبل از اينكه بگويم چرا گاهي اوقات در اينترنت دو و يا چند IP يكسان يافت مي شود , فرق Dynamic IP و Static IP را مي گويم.
شايد شنيده باشيد كه بسياري از سرويس دهندگان اينترنت از اختصاص دادن IP Valid به كاربران سخن مي گويند. در اصل اين نوع IP وجود ندارد. 
و در واقع هر IP به صورت XXX.XXX.XXX.XXX كه هر X مي تواند عددي بين 0 تا 255 باشد , يك Valid IP مي باشد.
(البته لازم به ذكر است كه با توجه به رشد ناگهاني اينترنت تعداد IP ها با فرمت بالا جوابگوي همگان نمي باشد از اينرو به زودي فرمت IP ها به صورت XXX.XXX.XXX.XXX.XXX.XXX كه تشكيل شده از 6 block مي باشد در مي آيند. ) بهتر است به جاي IP Valid از عبارت IP حقيقي و يا مجازي استفاده شود. 

IP ها يا Dynamic هستند و ياStatic .

Dynamic IP :عددي است كه هر گاه شما به اينترنت وارد مي شويد به كامپيوتر شما اختصاص داده مي شود. و امكان دارد در هر تماس خود با اينترنت IP شما تغيير كند. تمام سرويسهاي Dial-Up و بعضي از سرويسهاي كابلي و يا DSL ها از اين نوع IP استفاده مي كنند.
Static IP  :عددي است كه به كامپيوتر شما اختصاص دارد و هيچ گاه تغيير نمي كند. اگر شما از طريق روشي به اينترنت وصل هستيد كه هميشه Online مي باشيد , احتمالا از اين نوع IP استفاده مي كنيد.

در اينترنت نه تنها كامپيوتر كاربران داراي IP مي باشند بلكه سرويس دهندگان و سايت ها نيز IP دارند. 
معمولا سرويس دهندگان يك بازه (Range), از IP ها را به خود اختصاص مي دهند و آنها را بين كاربران خود تقسيم مي كنند. و البته تمام اطلاعات مربوط به اختصاص يافتن IP ها به سرويس دهندگان و سايتها در جايي در اينترنت ذخيره مي شود. كه جلوتر چگونگي دستيابي به آن را مي گويم. 

آيا سرويس دهنده اي مي تواند , با تعداد محدودي IP به كليه كاربران خود سرويس دهد ؟

بله سرويس دهنده مي تواند با استفاده از چند IP محدود به كليه كاربران خود سرويس دهد. بدين صورت كه با درست نمودن IP هاي مجازي و يك Proxy Server درخواستهاي كاربران را دريافت نمايد و آن را از طريق IP اصلي خود به اينترنت بفرستد و پس از بازگشت اطلاعات نيز به همان صورت داده ها را به كاربر برساند. البته اين پروسه پيچيده اي است كه من سعي نمودم به زبان ساده بيان نمايم. به همين دليل در گذشته كه اينترنت و فن آوري اطلاعات به وسعت امروز در ايران پيش نرفته بود , گاهي اوقات افرادي را مي يافتيد كه IP آنها با IP شما يكي است. هنوز هم برخي از سرويس دهندگان از همين روش استفاده مي نمايند. به همين خاطر است كه گاهي در هنگام ورود براي اولين بار به سايتهايي كه برخي IP ها را Block مي نمايند مراجعه مي نماييد, با اخطاري مواجه مي شويد مبني بر اينكه IP شما قبلا Block شده است. 
امروزه سرويس دهندگان با استفاده از روشهاي مختلفي نظير IP Pooling و ... به كاربران Dynamic IP هاي واقعي مي دهند. 
بديهي است براي استفاده از سرويس هاي Instant Messaging احتياج به IP هاي واقعي داريد. 
حتما متوجه شده ايد كه هر سرويس دهنده (ISP), در آن واحد مي داند كه كدام IP به چه كاربري اختصاص دارد. و اگر Database مربوط به كاربران و IP ها را نگهداري نمايد , مي توان فهميد كه در تاريخ و زمان خاص چه كسي از كدام IP استفاده نموده است.

 

به طور کلي کار هايي که بايد انجام دهيد تا يک شبکه (( مرده)) را ((زنده)) کنيد و به بهره برداري از ان بپر دازيد ، از اين قرار است : 

نام گذاري کامپيوتر 
دادن آدرس IP 
به اشتراک گذاشتن فايل ها 
به اشتراک گذاشتن چاپگر 
انجام تنظيمات امنيتي 
به اشتراک گذاشتن اتصال اينترنت 

نام گذاري کامپيوتر: 
بعد از نصب سخت افزار هاي مورد نياز براي راه اندازي شبکه ، نوبت به نصب نرم افزار هاي آن مي رسد. 
در اولين قدم بايد براي تک تک کامپيوتر هاي موجود در شبکه خود اسمي منحصر به فرد و غير تکراري انتخاب کنيد . 
علاوه بر اسم کامپيوتر اسم گروه کاري يا WORK GROUP هم مهم است . تمام کامپيوتر هاي يک شبکه بايد عضو يک گروه کاري باشند . 


آدرس IP :
آدرس IP نشاني هر کامپيوتر در شبکه است . کامپيوتر از طريق اين نشاني است که يکديگر را در شبکه پيدا مي کنند . 
در هر شبکه آدرس IP هر کامپيوتر بايد منحصر به فرد و غير تکراري باشد . 
آدرس IP در واقع يک شماره چهار قسمتي است . هر قسمت عددي از 0 تا 255 است که با علامت نقطه از قسمت بعدي جدا مي شود . 
مثلا 127.0.0.1 يک آدرس IP است . مفهوم ديگر Subnet Mask است در يک شبکه کوچک ، subnet mask را به صورت 255.255.255.0 تعيين مي کنيم . 
در يک شبکه کوچک ، براي تمام کامپيوتر ها سه قسمت اول آدرس IP را يکسان مي گيريم و فقط قسمت چهارم را براي هر کامپيوتر عدد متفاوتي را در نظر مي گيريم . 

مثلا در کامپيوتر اول آدرس 192.168.0.1 و براي کامپيوتر دوم آدرس 192.168.0.2 را مي نويسيم و به همين ترتيب در بقيه کامپيوتر ها قسمت چهارم آدرس IP را عدد متفاوتي را مي دهيم . 


در ويندوز xp : 
براي نام گذاري کامپيوتر در ويندوز اکس پي اين مراحل را دنبال کنيد : 

1- پنجره control panel را باز کنيد 
2 - اگر حالت نمايش آيکون ها به صورت کلاسيک نيست روي لينک classic new کليک کنيد . در اين حالت بر نامه system را اجرا کنيد . 
3 -در کادر محاوره ظاهر شده صفحه computer name را انتخاب کنيد 
4- همان طور که ملاحظه مي کنيد کامپيوتر يک اسم کامل دارد و يک گروه کاري . روي دکمهchangکليک کنيد تا کادر محاوره بعدي ظاهر شود . 
5- در کادر اول اسمي را تايپ کنيد که مي خواهيد به کامپيوتر تان اختصاص دهيد . اين اسم هر چيزي مي تواند باشد ، فقط نبايد تکراري باشد . مثلا اسم کامپيوتر اول را pc1 بگذاريد . 
6- در کادر دوم اسمي را که مي خواهيد به گروه کاري خود اختصاص دهيد وارد کنيد .مثلا My office يا My Home يا هر چيز ديگر . حتي خود Work Group هم بد نيست . 
7- در پايان OK و دوباره OK را بزنيد . اگر ويندوز خواست ري استارت کند قبول کنيد . 

ویندوز ۷

برای تغییر آدرس آی پی کامپیوتر در ویندوز ۷ ، عبارت شبکه و به اشتراک گذاشتن(network and sharing) را در جعبه جستجوی منوی استارت تایپ کنید و هنگامی که برنامه Network and Sharing Center در بالای کادر جستجو ظاهر شد بر روی ان کلیک کنید.


بعد هنگامی که «مرکز شبکه و به اشتراک گذاری» باز شد ، بر روی تغییر تنظیمات آداپتور(Change adapter settings) کلیک کنید.

بر روی آداپتور محلی(local adapter) خود راست کلیک کرده و Properties را انتخاب کنید.

در پنجره Local Area Connection Properties  این گزینه  را پیدا کرده: Internet Protocol Version 4 (TCP/IPv4) بر روی ان کلیک کنید تا آبی شود سپس  بر روی دکمه Properties. کلیک کنید.

حالا دکمه های رادیویی دومی که چنین عبارتی است: Use the following IP address را انتخاب کنید و به ترتیب آی پی آدرس، ماسک زیر شبکه(Subnet mask) و دروازه پیش فرض (Default gateway) مطابق با راه اندازی شبکه خود را وارد کنید. سپس باید آدرس سرور دی ان اس ترجیحی (Preferred)و جایگزین(Alternate) را وارد کنید. در تصویر زیر همانطور که ملاحظه می کنید چون ما قصد استفاده از یک شبکه خانگی را داشتیم در نتیجه ترجیح دادیم از کلاس پیکربندی شبکه C (کلاس ساده) و دی ان اس گوگل (Google DNS)استفاده کنیم.

در آخر کنار گزینه Validate settings upon exit ( تایید تنظیمات بالا به محض خارج شدن از پنجره) تیک بزنید تا ویندوز بتواند هر گونه مشکل احتمالی در مورد آدرس هایی که شما وارد کرده اید پیدا کند. وقتی که این کار به پایان رسید و ویندوز مشکلی پیدا نکرد  ok کنید.

حالا می توانید از پنجره Local Area Connections Properties نیز با زدن close خارج شوید.


به این ترتیب شبکه کوچک شما شکل گرفته است بقیه تنطیمات بسته به کاربرد قابل انجام است.

در پایان باید این نکته را بیان نمود که نرم افزار حسابداری پارمیس تحت شبکه قابل اجرا می باشد و کاربران متعدد همزمان می توانند با نرم افزار حسابداری کار کنند ، طریقه انجام بسیار ساده می باشد ، تمامی کامپیوترهایی که تحت عنوان کاربر تعریف می شوند اطلاعات را از روی کامپیوتر سرور می خوانند و همزمان با هم تغییرات را روی سیستم سرور ذخیره می نمایند . تنظیمات خاصی برای شبکه کردن سیستم ها نیاز نمی باشد تمامی مراحلی که در بالا ذکر شده است و اینکه فایل parmis accounting  در سیستم سرور حتما share  شود و دسترسی ها کاملا انجام شود . پس با یک تنظیمات ساده در کمترین زمان ممکن می توان از نرم افزار حسابداری پارمیس در سیستم های شبکه نز بهره برد و از بابت اطلاعات خود هیچ گونه نگرانی نداشته باشیم . برای راهنمایی و کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه می توانید با واحد پشتیبانی نرم افزار حسابداری پارمیس در تماس باشید.

منتشر شده در مقالات
خبرنامه
خبرنامه پارمیس
با عضویت در خبرنامه آخرین اخبار و اطلاعیه های پارمیس را در ایمیل خود دریافت نمایید.

افتخارات پارمیس

جوایز و افتخارات پارمیس